Józef Bohdan Ferencowicz

Z WikiZagłębie
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zagłębiowskie Biogramy
Józef Bohdan Ferencowicz
Imię i nazwisko Józef Bohdan Ferencowicz
Data i miejsce urodzenia 9 października 1890
Olkusz
Data i miejsce śmierci 27 września 1939
Szack
Przyczyna śmierci poległ podczas działań wojennych we Wrześniu 1939 (zamordowany przez Rosjan)
Zawód Żołnierz Pierwszej Kompanii Kadrowej J. Piłsudskiego, oficer WP
Pocztówka patriotyczna; reprodukcja obrazu Jerzego Kossaka "Wymarsz Pierwszej Kompanii Kadrowej z Oleandrów 6 sierpnia 1914"

Józef Bohdan Ferencowicz, pseudonim "Krzesz". Urodził się 9 października 1890 r. w Starym Olkuszu (pow. olkuski) jako syn Florentyna i Jadwigi z Krumplów.

Naukę rozpoczął w rosyjskim gimnazjum państwowym. Po strajku szkolnym (1905) przeniósł się do I Polskiego Gimnazjum w Częstochowie. W okresie szkolnym należał do Organizacji Młodzieży Narodowej oraz do Narodowego Związku Robotniczego. Po maturze (1909) podjął studia w École supérieure de Textiles w Verviers (Belgia), których ze względu na wybuch wojny nie ukończył.

Był współtwórcą "Sokoła" w Verviers,a także wiceprezesem Po1skiego Zachodni europejskiego Związku Sokolego. W 1912 r. był współorganizatorem miejscowej PDS i do ogłoszenia mobilizacji był zastępcą komendanta miejscowego w Verviers.

Latem 1914 r. uczestniczył w kursie instruktorskim PDS w Nowym Sączu i wraz z innymi jego słuchaczami przybył na Oleandry. Wyszedł w pole w trzecim plutonie Kadrówki jako sekcyjny. Już 15 listopada 1914 r. został mianowany instruktorem w szkole podoficerskiej l pp w Częstochowie. Po długiej chorobie i pobycie w szpitalu (grudzień 1914 - marzec 1915) został przeniesiony do oddziału wywiadowczego I Brygady na stanowisko zastępcy komendanta (a później komendanta) posterunku wywiadowczego w Częstochowie.

Za działalność werbunkową i kolportowanie wydawnictw legionowych był kilkakrotnie karany grzywną przez okupacyjne władze niemieckie, które w końcu zlikwidowały posterunek, a on sam został przewieziony przez żandarmerię do Komendy Legionów w Piotrkowie. Wkrótce, na rozkaz Józefa Piłsudskiego został przeniesiony do pracy w POW (1 lipca 1915) i powrócił do Częstochowy. Wkrótce objął też komendę Okręgu Va w Częstochowie. 14 marca 1917 roku został mianowany oficerem POW. Ze względu na dekonspirację i grożące mu aresztowanie został w 1918 r. przeniesiony na stanowisko komendanta Okręgu VIa (powiaty: olkuski, miechowski i część Zagłębia okupowana przez Austriaków).

1 listopada 1918 r. kierował rozbrajaniem Austriaków na terenie swego okręgu, a następnie przeprowadził mobilizację POW i -jako porucznik objął komendę nad powstałym z peowiaków V Baonem Strzelców Olkuskich im. F. Nullo. 8 stycznia 1919 r. wyruszył wraz z tą jednostką na front polsko-ukraiński jako adiutant baonu.

Po wcieleniu baonu olkuskiego do 9 pp Leg. (1 maja 1919) objął dowództwo kompanii. Na froncie wojny polsko-bolszewickiej pełnił kolejno w 9 pp Leg. obowiązki: komendanta miasta Druja (15 stycznia-23 marca 1920), referenta oświatowego i oficera sądowego (23 marca-29 listopada 1920) i dowódcy kompanii technicznej (29 listopada 1920 - 23 stycznia 1921). Mianowany w styczniu 1921 r. kapitanem (z później ustalonym starszeństwem z l czerwca 1919), objął dowództwo II, a potem III baonu w swym pułku.

Na przełomie lat 1921-1922 zaliczył kurs dowódców baonów w Rembertowie i wkrótce później został dowódcą baonu sztabowego 9 pp Leg. W następnych latach był 1 oficerem sztabu 3 DP Leg. w Zamościu (wrzesień 1923 - marzec 1926), a później został przeniesiony do 7 pp Leg. w Chełmie Lubelskim na stanowisko oficera PW. 1 stycznia 1928 r. otrzymał awans na majora, a 26 kwietnia tego roku został przesunięty na stanowisko oficera sztabu pułku. 1 października 1928 r. objął dowództwo baonu. 18 kwietnia 1929 r. przeszedł do Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych, w którym po trzech miesiącach objął stanowisko szefa Wydziału Oficerskiego. Po niespełna dwóch latach (26 marca 1931) został przeniesiony do dowództwa KOP, w którym sprawował funkcję szefa PW i WF. Na tym stanowisku awansował 19 marca 1938 do stopnia podpułkownika.

Podczas kampanii wrześniowej był oficerem sztabu w Zgrupowaniu KOP gen. W. Orlika-Rückemanna. Rozstrzelany przez Rosjan 27 września 1939 r. w Szacku. Rodziny nie założył. Był odznaczony m.in. KN,KW5x i SKZ.

Źródła: CAW, AP 2247, AKN; T. Kryska-Karski, Materiały do historii Wojska Polskiego, Londyn 1988, z. 19.

Linki zewnętrzne

Nawigacja
Poznajemy Zagłębie Dąbrowskie
  • Projekt realizuje
  • Herb Zagłębia Dąbrowskiego