Aleksy Bień

Z WikiZagłębie
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zagłębiowskie Biogramy
Aleksy Bień
Aleksy Bień
Imię i nazwisko Aleksy Bień
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1894
Nowa Wieś
Data i miejsce śmierci 8 lipca 1977
Sosnowiec
Miejsce spoczynku Cmentarz komunalny w Będzine-Małobądzu
Zawód Poseł na Sejm II RP, polityk
Odznaczenia
Odznaczony m.in. Krzyżem Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Niepodległości, Orderem Sztandaru Pracy 2 klasy, Krzyżem Partyzanckim, Śląskim Krzyżem Powstańczym
Karykatura Aleksego Bienia z 1928 r.
Aleksy Bień z żoną i córką w samochodzie będącym darem Firmy Ulen
Aleksy Bień przed pomnikiem na ul. Przechodniej w Sosnowcu
Aleksy Bień na Konferencji Legionistów Demokratów w Warszawie w dniu 10.07.1930 r.
Siedzą od lewej: ławnik Marian Kenig, Prezydent Aleksy Bień,
ławnik Jan Janik, Y-ce Prezydent Kazimierz Jarża.
Stoją od lewej: Tadeusz Dobrowolski, Antoni Kon i Roman Ufel
Prezydent Aleksy Bień w otoczeniu współpracowników
Klub Radnych PPS
Organizacja młodzieży TUR im. Norberta Barlickiego w Sosnowcu - Konstantynowie.
W środku siedzą: od lewej Aleksy Bień, Norbert Barlicki i stary proletariatczyk Aleksander Masłoński
Pogrzeb Aleksego Bienia

Aleksy Bień (ur. 10 lipca 1894 r. w Nowej Wsi, zm. 8 lipca 1977 r. w Sosnowcu) - najwybitniejszy zagłębiowski polityk XX-lecia międzywojennego, związany z PPS-em, prezydent Sosnowca 1925 - 1928, wieloletni poseł na Sejm.

Spis treści

Działalność niepodległościowa

W 1898 roku wraz z rodzicami przeniósł się do Sosnowca, gdzie w roku 1905 rozpoczął pracę w fabryce Fitzner & Gamper. W 1911 roku związał się z ruchem socjalistycznym, wstępując do Polskiej Partii Socjalistycznej - Frakcji Rewolucyjnej. Był organizatorem demonstracji antycarskich, organizował kolportaż nielegalnej prasy. W okresie I wojny światowej prowadził ożywioną działalność niepodległościową. Brał udział w werbowaniu ochotników, był także współorganizatorem Polskiej Organizacji Wojskowej. W grudniu 1915 r. został komendantem VI Obwodu Polskiej Organizacji Wojskowej. Zagrożony aresztowaniem wyjechał z Zagłębia. Działalność kontynuował we Włocławku i Płocku. Aresztowany przez Niemców w styczniu 1918 r., został osadzony w więzieniu na warszawskim Mokotowie.

Aleksy Bień prezydentem Sosnowca

Po uwolnieniu w dniu 11 listopada 1918 r. wrócił do Sosnowca, gdzie prowadził aktywną działalność polityczną w szeregach PPS-u. Wchodził w skład ścisłego kierownictwa tej partii. W 1919 roku został sekretarzem okręgowym Zarządu Związku Górników i pełnomocnikiem partii do organizowania pomocy powstańcom śląskim. W latach 19191921 położył duże zasługi w organizowaniu pomocy dla kolejnych powstań śląskich. Od 1923 roku do czasu wybuchy wojny we wrześniu 1939 r. był przewodniczącym Okręgu PPS Zagłębia. Po zwycięstwie PPS w wyborach municypalnych w maju 1925 r. objął urząd prezydenta miasta, który sprawował do końca 1928 r. Łącznie 33 miesiące. Za jego prezydentury władze miejskie odnotowały trwałe osiągnięcia w gospodarce komunalnej, mieszkaniowej oraz w dziedzinie kultury i oświaty. Wydatnie zmniejszono bezrobocie. Prowadzono roboty drogowe na szeroką skalę. Wybudowano lub utwardzono 22 km dróg, łaźnie miejską, rozbudowano sieć wodociągową i kanalizacyjną, wybudowano kolonię mieszkalną im. Limanowskiego, dom noclegowy dla biednych, zapoczątkowano regulację Brynicy i Przemszy, wybudowano zbiorniki wodne w Zagórzu i Maczkach, rozbudowano bazę szkolną, powstała Miejska Biblioteka Publiczna. To tylko przykłady.

Działalność polityczna

Aleksy Bień działał również na niwie państwowej. W latach 1928 - 1935 był posłem na Sejm RP (wybrany w 1928 i 1930). W 1936 roku został dyrektorem Kasy Brackiej Górników. W 1939 r. współtworzył dywersyjną, zakonspirowaną organizację "Okrzeja-Odra". Podczas okupacji aktywnie działał w PPS „Wolność-Równość-Niepodległość”. Należał do centralnego kierownictwa tej organizacji. Kierował też Lubelskim Okręgiem WRN i był zastępcą okręgowego delegata rządu londyńskiego w Lublinie. Po wyzwoleniu wrócił do Zagłębia. Był członkiem Egzekutywy PPS w Katowicach. W latach 1947 - 1952 był posłem do Sejm Ustawodawczego. W 1948 roku został wykluczony z PPS-u i jednocześnie zwolniony z pracy. Do połowy 1951 pozostawał bez zatrudnienia. Od lipca 1951 za zgodą wrócił do Ubezpieczalni Społecznej, skąd w 1954 na swoją prośbę przeszedł na stanowisko wicedyrektora ZUS w Chorzowie. Z tego stanowiska odszedł w kwietniu 1960 na emeryturę.

Emerytura

Na emeryturze działał w Komisji Historycznej Związku Zawodowego Górników, ZBoWiD, Referacie Historii Partii przy Komitecie Wojewódzkim PZPR. W kwietniu 1969 Komisja Odwołań V Zjazdu PZPR przyznała mu prawa członkowskie PZPR. Zmarł 8 lipca 1977 w Sosnowcu. Pochowany jest, jak wielu zasłużonych sosnowiczan mieszkających na Pogoni, na cmentarzu komunalnym w Będzinie – Małobądzu.

Opracował: Piotr Dudała

Publikacje

Konferencja „Aleksy Bień (1894-1977.) W 120. rocznicę urodzin"

Konferencja poświęcona 120-tej rocznicy urodzin Aleksego Bienia, odbyła się w Muzeum w Sosnowcu zorganizowało 4 września 2014r.

Cz 1
Cz 2
Cz 3
Cz 4
Cz 5

Galeria

Linki zewnętrzne:

Nawigacja
Poznajemy Zagłębie Dąbrowskie
  • Projekt realizuje
  • Herb Zagłębia Dąbrowskiego