Zagórze (Sosnowiec)

Z WikiZagłębie
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Herb Sosnowca Zagórze
dzielnica Sosnowca
Herb
Herb Zagórza
Status dzielnica
W granicach Sosnowca od 1 czerwca 1975
Kod pocztowy 41-219
Położenie na planie Sosnowca
Położenie na planie Sosnowca

Zagórze - północna dzielnica Sosnowca, licząca blisko 50 tysięcy mieszkańców przez co jest największą dzielnicą miasta.

Spis treści

Historia

Zagórze wzmiankowane jest już w dokumencie z 1228 roku. Istnienie osady rycerskiej na tym terenie potwierdził w XV wieku Jan Długosz.

Właścicielami wsi byli wówczas Jan Zagórski z Zagórza i Jarocki z Sielca. W późniejszych wiekach miejscowość wielokrotnie zmieniała właścicieli, spośród których szczególnie upamiętniły się rodziny Mieroszewskich i Siemieńskich.

Od lat 60. XIX wieku zarówno wieś, jak i powstały w okolicy przemysł węglowy stały się własnością kapitalistów niemieckich, a później francuskich. Do wsi należały przysiółki: Wola Zagórska, Pod Borem, Chechłów, a od początku XIX wieku także przyłączony przez Mieroszewskich folwark z osadą Brzezie (zwany Wańczykowem).

Zagórze należało do diecezji krakowskiej, parafii mysłowickiej, zaś od 1826 roku – do nowo-powstałej parafii w Niwce. Wzniesienie, dzięki staraniom i funduszom hr. Jadwigi Mieroszewskiej, w połowie XIX wieku kościoła pod wezwania św. Joachima pozwoliło utworzyć w 1852 roku w Zagórzu samodzielną parafię, która swym zasięgiem objęła znaczną część obecnego Sosnowca.

Kościół parafialny p.w. św. Joachima

W 1908 roku wybudowano nowy kościół wykorzystując stary jako kruchtę.

Już w pierwszej połowie XIX istniała kopalnia węgla kamiennego. W latach 60. XIX wieku czynne były kopalnie "Wańczyków" i "Wincenty" należące do właścicieli majątku Jacka Siemieńskiego, a następnie Gustawa von Kramsty. W 1851 roku powstała kopalnia "Ignacy" przemianowana pod koniec XIX wieku na "Mortimer".

Kopalnia Mortimer

Jej właścicielami byli: J. Siemieński, G. von Kramsta (od 1864 roku), Towarzystwo Kopalń i Zakładów Hutniczych Sosnowieckich (od 1890 roku). Zatopiona w 1933 roku, przejściowo wznowiła wydobycie w okresie okupacji hitlerowskiej. Po wojnie łączona była okresowo z kopalnią "Klimontów" i "Porąbką". Obecnie nie istnieje.

Plik:Młyn parowy Zagórze 01.jpg|Opis zdjęcia:

W drugiej połowie XIX wieku czynna była w Zagórzu huta cynku "Paulina", zlikwidowana po I wojnie światowej. W 1915 roku część Zagórza (tzw. obszar dworski) przyłączono do Sosnowca. W dwudziestoleciu i w okresie powojennym aż do 1953 roku Zagórze było gminą, w roku następnym uzyskało status osiedla, a 1 stycznia1967 roku - miasta.

Po wprowadzeniu reformy administracyjnej zostało wchłonięte 1 czerwca 1975 roku przez organizm miejski Sosnowca, stanowiąc od tego czasu jedną z największych jego dzielnic. W latach 70. XX wieku Zagórze zmieniło wygląd - powstały tu osiedla mieszkaniowe dla kilkudziesięciu tysięcy osób, głównie robotników Huty Katowice (obecnie huta ArcelorMittal Poland oddział w Dąbrowie Górniczej).

Zobacz też

Bibliografia

Zagórze z lotu ptaka

Nawigacja
Poznajemy Zagłębie Dąbrowskie
  • Projekt realizuje
  • Herb Zagłębia Dąbrowskiego