Szkoła Realna w Sosnowcu

Z WikiZagłębie
Zagłębiowskie szkoły
Szkoła Realna
{{{Nazwa}}}
Data utworzenia 1894
Data likwidacji 1914
Gabinet Dyrektora

Informacje

...................

Historia szkoły: lata 1894-1914

Budynek znajdujący się przy dzisiejszej ulicy Żeromskiego został ufundowany przed Henryka Dietla niemieckiego przemysłowca mieszkającego w Sosnowcu. Dietel, któremu Sosnowiec w znacznym stopniu zawdzięcza swój rozwój miał na Pogoni swoją fabrykę włókienniczą, która znana była w całej Europie. W jej sąsiedztwie wybudował swój pałac wraz z otaczającym go parkiem oraz kościół ewangelicki. Budynek był bardzo okazały, jak na tamte czasy. Miał okazałe aule i sale wykładowe, co było o tyle istotne, iż wcześniej nauka odbywała się w fabrycznych pomieszczeniach, często surowych i zupełnie do tego nieprzystosowanych. Ponadto budynek szkoły miał wiele ciekawych detali architektonicznych jak freski oraz dobrze zachowaną do dziś sztukaterię. Uroczyste otwarcie budynku Szkoły Realnej miało miejsce w 1898 roku i było wielkim wydarzeniem towarzysko społecznym w rodzącym się mieście. Przybyli na nie przedstawiciele władz zaborców rosyjskich, duchowieństwa, ale również tłumy sosnowiczan.

Kadra szkolna 1898/1899

  • Dyrektor - Radca Stanu E.G. Chołodowski
  • Inspektor - Radca Stanu W.T. Sokołow


  • Nauczyciel języka rosyjskiego i geografii - W.F. Trockij
  • Nauczyciel matematyki - Radca Kolegialny A.P. Parenawo
  • Nauczyciel historii naturalnej i fizyki - T.P. Szak
  • Nauczyciel języka niemieckiego - H.H. Dietel
  • Nauczyciel języka niemieckiego - P.A. Reichwald
  • Nauczyciel języka francuskiego - L.S. Pliume
  • Nauczyciel języka francuskiego - E.F. Breton
  • Nauczyciel języka polskiego - K.W. Zieliński
  • Nauczyciel rysunków - A. G. Mołodienkow


Kadra szkolna 1899/1900

  • Dyrektor - Radca Stanu E.N. Pfeifer
  • Inspektor - Radca Stanu S. Ignatienko
  • Nauczyciel języka rosyjskiego i historii - W.F. Trockij
  • Nauczyciel języka rosyjskiego i historii - M. Kriżanowskij
  • Nauczyciel języka rosyjskiego i historii - S. Ignatienko
  • Nauczyciel języka rosyjskiego i historii - Radca Stanu W.F. Trockij (Inspektor)
  • Nauczyciel języka rosyjskiego i geografii - W.F. Trockij
  • Nauczyciel matematyki i fizyki - Radca Kolegialny A.P. Parenawo
  • Nauczyciel matematyki i fizyki - A. Dmochowskij
  • Nauczyciel matematyki i fizyki - Cezary Uthke
  • Nauczyciel kosmografii - Radca Stanu E.N. Pfeifer (Dyrektor)
  • Nauczyciel historii naturalnej i fizyki - T.P. Szak
  • Nauczyciel języka niemieckiego - H.H. Dietel
  • Nauczyciel języka niemieckiego - P.A. Reichwald
  • Nauczyciel języka niemieckiego - R. Brejksz
  • Nauczyciel języka francuskiego - L.S. Pliume
  • Nauczyciel języka francuskiego - E.F. Breton
  • Nauczyciel języka polskiego - K.W. Zieliński
  • Nauczyciel rysunków - A. G. Mołodienkow
  • Nauczyciel śpiewu i muzyki - P. Zabrocki

Pomocnicy gospodarzy klasowych:

  • Nauczyciel języka niemieckiego i kaligrafii - P. Primo
  • Nauczyciel gimnastyki - A. Frytz
  • Nauczyciel rysunków - W. Honet
  • Nauczyciel kaligrafii - W. Rozankin


Dalsze dzieje szkoły

W czasie I wojny światowej w budynku Szkoły Realnej mieściła się niemiecka administracja. Popularna dziś nazwa – Staszic, przypisywana nie tylko szkole, ale również budynkowi, w którym się mieściła, pojawiła się w 1916 roku. Powstała Wyższa Szkoła Realna im. Stanisława Staszica. W czasie II wojny światowej Niemcy w budynku ufundowanym przez Dietla utworzyli swoją własną szkołę techniczną. Po wojnie w tym miejscu zaczęło działać Liceum Ogólnokształcące im. Staszica. W 1970 roku w budynku dawnej Szkoły Realnej zagościł Uniwersytet Śląski, konkretnie Wydział Techniki. W 2013 roku zabytkowy budynek powrócił pod zarząd miasta.

Na dawnej pocztówce

Zdjęcia współczesne

Źródło: