Anka Kowalska: Różnice pomiędzy wersjami

Z WikiZagłębie
(Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko ='''Anka Kowalska''' |pseudonim = |grafika = Anka Kowalska.jpg |opis grafiki =Anka Kowalska |podpis = |data urodzenia =22 lutego...”)
 
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 6 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 16: Linia 16:
|www =
|www =
}}
}}
'''Anka Kowalska''' - (ur. [[22 lutego]] [[1932]] r. w [[Sosnowiec|Sosnowcu]], zm. [[29 czerwca]] [[2008]] r. w Warszawie) była córką znanego przedwojennego adwokata Jerzego Kowalskiego i nauczycielki Zofii Gębickiej, siostrą znanego artysty malarza i pedagoga Andrzeja Seweryna Kowalskiego ([[1930]]-[[2004]]) oraz Marii (po mężu Czerwiak), nauczycielki języka angielskiego.


 
W stolicy Zagłębia mieszkała do [[1940]] r. a następnie, w obawie przed wysiedleniem, wyjechała  z rodziną na wieś Golczowice koło [[Wolbrom|Wolbromia]]. Po zakończeniu wojny wróciła do [[Sosnowiec|Sosnowca]] i uczęszczała do [[II Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Plater w Sosnowcu|II Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Plater]], potem do Liceum Ogólnokształcącego w [[Będzin|Będzinie]]. Po zdaniu matury w [[1950]] r. studiowała polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W [[1953]]r. zadebiutowała wierszami ''„Wigilia”'' i ''„Opłatek”'' w „Słowie Powszechnym”.   
'''Anka Kowalska''' urodziła się w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] [[22 lutego]] [[1932]] r. Była córką znanego przedwojennego adwokata Jerzego Kowalskiego i nauczycielki Zofii Gębickiej, siostrą znanego artysty malarza i pedagoga Andrzeja Seweryna Kowalskiego ([[1930]]-[[2004]]) oraz Marii (po mężu Czerwiak), nauczycielki języka angielskiego.
 
W stolicy Zagłębia mieszkała do [[1940]] r. a następnie, w obawie przed wysiedleniem, wyjechała  z rodziną na wieś Golczowice koło [[Wolbrom|Wolbromia]]. Po zakończeniu wojny wróciła do [[Sosnowiec|Sosnowca]] i uczęszczała do [[Liceum Ogólnokształcące im. Emilii Plater w Sosnowcu|II Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Plater]], potem do Liceum Ogólnokształcącego w [[Będzin|Będzinie]]. Po zdaniu matury w [[1950]] r. studiowała polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W [[1953]]r. zadebiutowała wierszami ''„Wigilia”'' i ''„Opłatek”'' w „Słowie Powszechnym”.   


Dwa lata później wyjechała do Warszawy, gdzie początkowo pracowała dorywczo, pisząc słuchowiska do Polskiego Radia, a następnie jako korektorka w „Dziś i Jutro”. Od połowy [[1956]] r. objęła obowiązki korektorki, a później redaktorki w piśmie „Kierunki”. Za opublikowany tam cykl felietonów krytycznoliterackich pt. ''„Tym, którzy czytali”'' otrzymała w [[1959]] r. Nagrodę Literacką Młodych im. W. Pietrzaka.
Dwa lata później wyjechała do Warszawy, gdzie początkowo pracowała dorywczo, pisząc słuchowiska do Polskiego Radia, a następnie jako korektorka w „Dziś i Jutro”. Od połowy [[1956]] r. objęła obowiązki korektorki, a później redaktorki w piśmie „Kierunki”. Za opublikowany tam cykl felietonów krytycznoliterackich pt. ''„Tym, którzy czytali”'' otrzymała w [[1959]] r. Nagrodę Literacką Młodych im. W. Pietrzaka.
Linia 29: Linia 27:


Największą popularność przyniosła jej napisana w [[1964]] roku powieść ''„Pestka”'', przetłumaczona na pięć języków. Na jej podstawie powstał film w reżyserii Krystyny Jandy. Ponadto jest autorką tomików poetyckich:  
Największą popularność przyniosła jej napisana w [[1964]] roku powieść ''„Pestka”'', przetłumaczona na pięć języków. Na jej podstawie powstał film w reżyserii Krystyny Jandy. Ponadto jest autorką tomików poetyckich:  
*''„Credo najmiejsze”'' ([[1960]])  
*''„Credo najmiejsze”  ([[1960]])''
*''„Psalm z okolicy”'' ([[1969]])  
*''„Psalm z okolicy” ([[1969]])''
*''„Spojrzenie”'' ([[1974]])
*''„Spojrzenie” ([[1974]])''
*''„Racja Stanu”'' ([[1974]]–[[1984]])  
*''„Racja Stanu” ([[1974]]–[[1984]])''


W latach [[1968]]–[[1983]] była członkiem Związku Literatów Polskich.
W latach [[1968]]–[[1983]] była członkiem Związku Literatów Polskich.
Linia 42: Linia 40:


W maju [[2006]] roku Prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył ją Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Anka Kowalska zmarła [[29 czerwca]] [[2008]] roku w Warszawie. Jest pochowana na [[Cmentarz katolicki przy ul. Smutnej w Sosnowcu|cmentarzu katolickim przy ulicy Smutnej]] w swoim rodzinnym mieście [[Sosnowiec|Sosnowcu]].
W maju [[2006]] roku Prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył ją Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Anka Kowalska zmarła [[29 czerwca]] [[2008]] roku w Warszawie. Jest pochowana na [[Cmentarz katolicki przy ul. Smutnej w Sosnowcu|cmentarzu katolickim przy ulicy Smutnej]] w swoim rodzinnym mieście [[Sosnowiec|Sosnowcu]].
==Galeria==
<gallery>
Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Anka Kowalska Andrzej Kowalski 02.JPG|Grobowiec rodzinny Anki Kowalskiej
Plik:Sosnowiec cmentarz katolicki ul. Smutna Anka Kowalska Andrzej Kowalski 03.JPG|Grobowiec rodzinny Anki Kowalskiej
</gallery>


''Biogram opracowała Anna Makarska''
''Biogram opracowała Anna Makarska''


 
==Linki zewnętrzne==
*[http://polski-cmentarz.com/sosnowieckatedra/grobonet/start.php?id=wyniki&name=Andrzej+Seweryn+Kowalski&x=46&y=21/ Lokalizator grobu]


[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Kowalska, Anka]]
[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Kowalska, Anka]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu|Kowalska, Anka]]
[[Kategoria:Ludzie urodzeni w Sosnowcu|Kowalska, Anka]]
[[Kategoria:Literaci|Kowalska, Anka]]
[[Kategoria:Literaci|Kowalska, Anka]]
[[Kategoria:Ludzie filmu|Kowalska, Anka]]

Aktualna wersja na dzień 05:27, 27 cze 2016

Zagłębiowskie Biogramy
Anka Kowalska
Anka Kowalska
Imię i nazwisko Anka Kowalska
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1932
Sosnowiec
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 2008
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz katolicki w Sosnowcu przy ul. Smutnej
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Anka Kowalska - (ur. 22 lutego 1932 r. w Sosnowcu, zm. 29 czerwca 2008 r. w Warszawie) była córką znanego przedwojennego adwokata Jerzego Kowalskiego i nauczycielki Zofii Gębickiej, siostrą znanego artysty malarza i pedagoga Andrzeja Seweryna Kowalskiego (1930-2004) oraz Marii (po mężu Czerwiak), nauczycielki języka angielskiego.

W stolicy Zagłębia mieszkała do 1940 r. a następnie, w obawie przed wysiedleniem, wyjechała z rodziną na wieś Golczowice koło Wolbromia. Po zakończeniu wojny wróciła do Sosnowca i uczęszczała do II Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Plater, potem do Liceum Ogólnokształcącego w Będzinie. Po zdaniu matury w 1950 r. studiowała polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1953r. zadebiutowała wierszami „Wigilia” i „Opłatek” w „Słowie Powszechnym”.

Dwa lata później wyjechała do Warszawy, gdzie początkowo pracowała dorywczo, pisząc słuchowiska do Polskiego Radia, a następnie jako korektorka w „Dziś i Jutro”. Od połowy 1956 r. objęła obowiązki korektorki, a później redaktorki w piśmie „Kierunki”. Za opublikowany tam cykl felietonów krytycznoliterackich pt. „Tym, którzy czytali” otrzymała w 1959 r. Nagrodę Literacką Młodych im. W. Pietrzaka.

W latach 19601968 należała do Stowarzyszenia „PAX”, z którego wystąpiła w ramach protestu przeciwko stanowisku stowarzyszenia wobec wydarzeń marcowych. Od 1962 r. pracowała w Redakcji Programowej Instytutu Wydawniczego „PAX”. Wiersze, fragmenty prozy i recenzje ogłaszała m.in. we „Współczesności” (1960-1961) i miesięczniku „Życie i Myśl” (głównie w latach 19681969).

Największą popularność przyniosła jej napisana w 1964 roku powieść „Pestka”, przetłumaczona na pięć języków. Na jej podstawie powstał film w reżyserii Krystyny Jandy. Ponadto jest autorką tomików poetyckich:

  • „Credo najmiejsze” (1960)
  • „Psalm z okolicy” (1969)
  • „Spojrzenie” (1974)
  • „Racja Stanu” (19741984)

W latach 19681983 była członkiem Związku Literatów Polskich.

Po tzw. wydarzeniach radomskich z czerwca 1976 roku, zaczęła działać w opozycji antykomunistycznej i została członkiem Komitetu Obrony Robotników (następnie Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”), była jedną z jego głównych postaci. Jeździła do Radomia i uczestniczyła w procesach sądowych robotników, prowadziła kartotekę represjonowanych, była nieformalnym sekretarzem Komisji Redakcyjnej KSS „KOR”, przekazywała informacje na temat sytuacji w kraju dziennikarzom zagranicznym i przyjaciołom na emigracji. Jej wiadomości trafiały m.in. na antenę Radia Wolna Europa. Będąc członkiem KOR –u, nadal pracowała w wydawnictwie „PAX”. Publikowała wówczas w czasopismach ukazujących się poza zasięgiem cenzury, m.in. w „Biuletynie Informacyjnym”, „Kulturze Niezależnej”, „Mazowszu”, „Pulsie”, „Zapisie”, „Krytyce” oraz w paryskiej „Kulturze” i „Zeszytach Historycznych”.

Działała także w „Solidarności”, a po wprowadzeniu stanu wojennego, od 13 grudnia 1981 roku do 1 czerwca 1982 roku była internowana. Trafiła do obozów w Olszynce Grochowskiej, Jaworzu (Pomorze Zachodnie), Gołdapi i Darłówku. Zwolniona z internowania, dzięki staraniom organizacji „Lekarze Świata”, wyjechała na leczenie do Francji. W 1982 r. otrzymała nagrodę POLCUL Foundation – Niezależnej Fundacji Popierania Kultury Polskiej w Sydney. Po powrocie do Polski w 1983 roku, przeszła na emeryturę. Kontynuowała współpracę z pismami wydawanymi w tzw. drugim obiegu.

W maju 2006 roku Prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył ją Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Anka Kowalska zmarła 29 czerwca 2008 roku w Warszawie. Jest pochowana na cmentarzu katolickim przy ulicy Smutnej w swoim rodzinnym mieście Sosnowcu.

Galeria


Biogram opracowała Anna Makarska

Linki zewnętrzne