Antoni Nasiłowski

Z WikiZagłębie
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zagłębiowskie Biogramy
Antoni Nasiłowski
Antoni Nasiłowski
Imię i nazwisko Antoni Nasiłowski
Data i miejsce urodzenia 15 lutego 1890
Nieciecza
Data i miejsce śmierci 30 stycznia 1978
Sosnowiec
Miejsce spoczynku cmentarz komunalny w Sosnowcu
Zawód lekarz pediatra

Antoni Nasiłowski - (ur. 15 lutego 1890 r. w Niecieszy, zm. 30 stycznia 1978 w Sosnowcu) lekarz pediatra, społecznik, lekarz Armii Krajowej obwodu sosnowieckiego. Pochodzi z rodziny chłopskiej Stanisława i Julii, z domu Kalickiej.

Spis treści

Edukacja

Uczęszczał do Gimnazjum Humanistycznego w Siedlcach, z którego został wydalony za udział w strajkach szkolnych (1903 - 1905). Naukę kontynuował w prywatnym gimnazjum polskim. Od 1912 r. studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim w lutym 1919 r. otrzymał dyplom lekarza. Jako student założył na uczelni koło medycyny społecznej i przez kilka lat kierował jego działalnością.

Praca

Po zakończeniu studiów pracował w latach 1919 - 1921 w charakterze asystenta w Klinice Pediatrycznej w Krakowie, jednocześnie służąc w wojsku. W 1921 r. przyjechał do Sosnowca i podjął pracę w izbic chorych w Koszarach im. Romualda Traugutta, zorganizowanych dla powstańców śląskich przy ul. Nowej (obecnie H. Ordonówny). Po zakończeniu powstania poświęcił się pediatrii, w której specjalizował się w 1922 r. W latach 1922 - 1923 pełnił funkcję ordynatora Oddziału Wewnętrznego Szpitala Dziecięcego w Sosnowcu, a po jego likwidacji pracował jako pediatra w Ubezpieczalni Społecznej. Zaangażował się w ruch na rzecz przywrócenia w Sosnowcu Szpitala dla dzieci. W powołanym, m.in. z jego inicjatywy, Towarzystwie Budowy Szpitala Dziecięcego pełnił funkcję sekretarza. Dobro dzieci było jego szczególną troską. Brał udział w akcji „Kropla mleka”, której celem było dożywianie najmłodszych i opieka nad matką i dzieckiem.

Jednocześnie aktywnie działał w Polskim Towarzystwie Pediatrycznym i Towarzystwie Lekarskim Zagłębia Dąbrowskiego. Na forum TLZD prezentował głównie przypadki chorób dzieci i materiały dotyczące organizacji pediatrii. Interesowały go również sprawy higieny i oświaty sanitarnej był jednym z najaktywniejszych członków sosnowieckiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Higienicznego. W okresie międzywojennym należał do PPS-u.

Okres II wojny światowej

Podczas okupacji hitlerowskiej działał w ruchu oporu. Jako lekarz Armii Krajowej obwodu sosnowieckiego udzielał pomocy chorymi rannym partyzantom. Wraz z synem Władysławem brał udział w organizowaniu ucieczki jeńców brytyjskich, co zostało wyróżnione w 1945 r. przez Angielską Misję Wojskową.

Po II wojny światowej

Po II wojnie światowej pracował początkowo w obligatoryjnym lecznictwie pediatrycznym. W latach 1952 - 1962 pełnił obowiązki ordynatora Oddziału Noworodków Szpitala w Dąbrowie Górniczej oraz nadzorował pracę Oddziału Noworodków w Szpitalu Miejskim nr 2 w Sosnowcu. Pod koniec kariery zawodowej zatrudniony był w szkole jako lekarz higienista.

Pracując zawodowo, działał jednocześnie społecznie w środowisku lekarskim, a także uczestniczył w życiu kulturalnym miasta. Brał aktywny udział w posiedzeniach Sosnowieckiego Koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i zjazdach polskich pediatrów. W fachowych wydawnictwach zamieszczał artykuły naukowe z dziedziny pediatrii i medycyny społecznej (w lalach 1932 - 1957 ogłosił drukiem 19 prac).

Zainteresowania

Był wielkim miłośnikiem książki swoje zainteresowania realizował w Klubie Literackim, który powstał w Sosnowcu na przełomie lat 19451946. Należał do grona jego współzałożycieli i działaczy. Organizował spotkania z autorami książek (m.in. z Adolfem Dygasińskim), uczestniczył w dyskusjach o problemach literatury, sztuki i kul luty. Udzielał się również w pracach amatorskiego teatru ekspresji na osiedlu Zamkowym.

Rodzina

Był żonaty z Marią, z domu Grzeszak. Miał trzech synów: Wiesława (1920 - 1982) - chirurga, prof. Instytutu Hematologii w Warszawie, autora książek biograficznych i podróżniczych. Mieczysława oraz Władysława - prof. Śląskiej Akademii Medycznej. Po śmierci żony ponownie żonaty z Ireną Dmoch. Z drugiego związku pochodzą córki Barbara i Anna.

xxxxxxxxxxxx

NASILOWSKI ANTONI Urodził się 15 lutego 1890 r. w Niecieczy, pow. Sokołów Podlaski, zmarł 30 stycznia 1978 r. w Katowicach. Lekarz pediatra, społecznik. Syn chłopa. Gimnazjum ukończył w Siedlcach, uczestniczył w strajkach szkolnych w 1903 i 1905 r. domagając się- ję-zyka polskiego jako wykłado- wego. Dyplom 1ekarla uzyskał w 1919 r. na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie był założycielem studenckiego koła medycyny społecznej. Ucze- stniczył w trzecim powstaniu śląskim jako lekarz izby chorych w Koszarach Traugutta w Sosnowcu. Ordynator oddziału dziecię-cego w Sosnowcu w latach 1922-1923, a po jego likwidacji, w ruchu społecznym o przywrócenie szpitala dla dzieci w Sosnowcu, jako sekretarz Towarzystwa Budowy Szpitala Dziecięcego w Sosnowcu; uczestniczył w akcji "Kropli Mleka". Jeden z najaktywniejszych członków Towarzystwa Lekarskiego Zagłę-bia Dąbrowskiego i Oddziału w Sosno- wcu Polskiego Towarzystwa Higie- nicznego. Członek PPS. Pracował w ambulatoryjnym lecznictwie pedia- trycznym w Sosnowcu, a w latach 1952-1962 był ordynatorem Oddziału Noworodków w Dąbrowie Górniczej oraz nadzorował pracę- Oddziału Noworodków w Szpitalu Miejskim nr 2 w Sosnowcu. Później pracował jako lekarz higienista w szkole. Był wzorem higienicznego i sportowego trybu życia. Bardzo czynny na zebraniach Sosnowieckiego Koła PIL. Podczas okupacji w ruchu oporu. Uczestniczył czynnie w zjazdach polskich pedia- trów, autor artykułów naukowych z zakresu pediatrii i medycyny społecznej. Ojciec Wiesława Nasiłowskiego (1920-1982) - chirurga, prof. Instytutu Hematologii w Warszawie i Władysława Nasiłowskiego - lekarza medycyny sądowej, prof. Śląskiej Akademii Medycznej.

Opracował: K. BROŻEK.

Źródło: Emilian Kocot "Lekarze Zagłębia Dąbrowskiego - Wstęp do słownika biograficznego" (zamieszczone na Wiki Zagłębie za zgodą autora)

do scalenia

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Bibliografia

Nawigacja
Poznajemy Zagłębie Dąbrowskie
  • Projekt realizuje
  • Herb Zagłębia Dąbrowskiego