Witold Mańczak

Z WikiZagłębie
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zagłębiowskie Biogramy
Witold Mańczak
Witold Mańczak
Imię i nazwisko Witold Mańczak
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1924
Sosnowiec
Data i miejsce śmierci 12 stycznia 2016
Kraków
Zawód językoznawca języków romańskich i indoeuropejskich, profesor UJ

Witold Mańczak - językoznawca języków romańskich i indoeuropejskich, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek krajowy Polskiej Akademii Umiejętności i członek Polskiej Akademii Nauk


Witold Mańczak urodził się 12 sierpnia 1924 r. w Sosnowcu, gdzie w 1945 r. zdał eksternistycznie maturę. Rozpoczął w Krakowie studia najpierw w Akademii Handlowej, a później na Uniwersytecie Jagiellońskim, zakończone w 1948 r. magisterium z filologii romańskiej. W 1950 r. obronił rozprawę doktorską, a w 1954 został zastępcą profesora, w 1957 – docentem, w 1971 – profesorem nadzwyczajnym, a w 1982 – zwyczajnym. W latach 1970–1974 był dyrektorem Instytutu Filologii Romańskiej UJ. W 1992 r. został powołany na członka czynnego PAU. W 1994 r. przeszedł na emeryturę; zmarł w Krakowie 12 stycznia 2016 r.


Od czasu ukończenia studiów do ostatnich chwil życia niezwykle intensywnie pracował naukowo w dziedzinie językoznawstwa romańskiego, polskiego, słowiańskiego, indoeuropejskiego i ogólnego. Uczestniczył w licznych konferencjach i kongresach międzynarodowych. Jego bibliografia liczy ponad 950 publikacji, w tym 24 pozycje książkowe, m.in. Gramatyka francuska (1960), Polska fonetyka i morfologia historyczna (1965), Le développement phonétique des langues romanes et la fréquence (1969), Le latin classique, langue romane commune (1977), Praojczyzna Słowian (1981), Frequenzbedingter unregelmässiger Lautwandel in den germanischen Sprachen (1987), La classification des langues romanes (1991), Problemy językoznawstwa ogólnego (1996), O pochodzeniu i dialekcie Kaszubów (2002), Linguistique générale et linguistique indo-européenne (2008).


Prof. Witold Mańczak był lingwistą światowego formatu, który swoimi pracami w istotny sposób wpłynął na rozwój językoznawstwa romanistycznego, a także ogólnego i polonistycznego. Autor teorii o nieregularnym rozwoju fonetycznym spowodowanym frekwencją jako jednym z podstawowych czynników kształtujących formę językową, zwolennik obiektywnych metod badania języka, opartych na statystyce, niestrudzony poszukiwacz prawdy naukowej, bez względu na zmieniające się mody i trendy lingwistyczne.


Biogram opracował: Piotr Dudała

Nawigacja
Poznajemy Zagłębie Dąbrowskie
  • Projekt realizuje
  • Herb Zagłębia Dąbrowskiego