Kopalnia "Mortimer" (Sosnowiec): Różnice pomiędzy wersjami

Z WikiZagłębie
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
Linia 1: Linia 1:
Kopalnia "Mortimer" ....
Kopalnia „Mortimer” - w [[1851]] r. [[Jacek Siemieński]] założył w [[Zagórze (Sosnowiec)|Zagórzu]] kopalnię węgła kamiennego
pn. „Ignacy”.
 
==Historia==
Zagrożony konfiskatą majątku po [[Powstanie Styczniowe w Zagłębiu Dąbrowskim|powstaniu styczniowym]], w którym uczestniczył, sprzedał ją w [[l864]] r., wraz z dobrami ziemskimi [[Gustaw von Kramsta|Gustawowi von Kramście]]. Nowy właściciel przebudował kopalnię w latach 70. XIX w. wydobycie węgla w zakładzie gwałtownie wzrosło, co spowodowane było m.in. zwiększeniem zapotrzebowania na to paliwo. Poważnym odbiorcą węgla, obok hut cynku, stały się koleje żelazne.
 
Po śmierci [[Gustaw von Kramsta|G. von Kramsty]] ([[1869]]) kopalnia przeszła w ręce jego spadkobierców - córki i dwóch synów, a następnie utworzonego przez nich ([[1883]]) Gwarectwa von Kramsty. Do największych inwestycji sukcesorów należało wydrążenie w [[1880]] r. drugiego szybu wydobywczego - „Mortimer” - od którego w końcu XIX w. kopalnia otrzymała nazwę.
 
W [[1891]] r. zakład kupili kapitaliści francuscy zgrupowani w Towarzystwie Kopalni i Zakładów Hutniczych Sosnowieckich. Towarzystwo dokonało wielu inwestycji – powstała m.in. nowa zabudowa przy szybie „Ignacy” oraz łaźnia i budynki administracyjne. W [[1898]] r. „Mortimer” osiągnął rekord wydobycia wynoszący 502693 tony. W następnych latach produkcja węgla systematycznie spadała w [[1913]] r. wynosiła 208161 ton.
 
==Okres I wojnie światowej==
W latach I wojny światowej zakład znalazł się pod przymusowym zarządem niemieckim. Najniższy poziom wydobycia – 114 414 ton – odnotowano w [[1915]] r.
 
==Okres międzywojenny==
W okresie międzywojennym kopalnia pozostała własnością Towarzystwa Kopalń i Zakładów Hutniczych Sosnowieckich. Przejściowo w latach [[1920]] - [[1927]] nosiła poprzednią nazwę „Ignacy”.
„Mortimer" dotkliwie odczuł skutki wielkiego kryzysu gospodarczego. Mimo protestu załogi, w [[1933]] r. kopalnia, wraz z sąsiednim „Klimontowem"” została unieruchomiona i zatopiona.
 
==Okres okupacji hitlerowskiej==
Podczas okupacji hitlerowskiej, w [[1942]] r. kopalnię przejął pruski koncern państwowy Preusag. Wobec dużego zapotrzebowania na węgiel Niemcy odwodnili i uruchomili zakład pn. „Bismarck II”. Pod koniec okupacji ponownie go zatopili.
 
==Okres po II wojnie światowej==
Po wyzwoleniu kopalnia została przejęta pod za rząd państwowy i podporządkowana Dąbrowskiemu Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego z siedzibą w [[Sosnowiec|Sosnowcu]]. W lipcu [[1945]] r. połączono ją z „Klimontowem” i nadano nazwę „Klimontów - Mortimer”. Fuzja trwała do [[1950]]  r. W tym czasie dotopiono kopalnię i rozbudowano; od stycznia [[1951]] r. do polowy
[[1958]] r. była samodzielnym zakładem. Po połączeniu z budowaną Kopalnią „Porąbka” przyjęła nazwę „Mortimer - Porąbka”.
Dalszych zmian dokonano w [[1974]] r. - z połączenia kopalń „Moltimer - Porąbka” i „Klimontów” powstało duże przedsiębiorstwo górnicze pn. „Czerwone Zagłębie”. W [[1992]] r. kopalnia zmieniła nazwę na [[Kopalnia "Porąbka-Klimontów" (Sosnowiec)|„Porąbka - Klimontów”]], a następnie przekształcona została w spółkę akcyjną. Z powodu wyczerpania się zasobów węgła i restrukturyzacji górnictwa zadecydowano o likwidacji przedsiębiorstwa. Wydobycie zakończono w [[1998]] r.
 
== Galeria ==
<gallery>
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia
Plik:Brak zdjęcia.jpg|Opis zdjęcia
</gallery>
 
== Bibliografia ==
*{{Cytuj książkę  | nazwisko = Śmiałek| imię = Małgorzata |nazwisko2= |imię2= | tytuł = [[Sosnowieckie ABC (3)|Sosnowieckie ABC, tom III]] | data =[[2004]] | wydawca = [[Muzeum w Sosnowcu]] | miejsce =  | isbn = 83-89199-11-4 | strony = 24-25}}


[[Kategoria:Górnictwo węglowe w Zagłębiu Dąbrowskim|S, Kopalnia "Mortimer" (Sosnowiec)]]
[[Kategoria:Górnictwo węglowe w Zagłębiu Dąbrowskim|S, Kopalnia "Mortimer" (Sosnowiec)]]
[[Kategoria:Kopalnie w Sosnowcu|M, Kopalnia "Mortimer" (Sosnowiec)]]
[[Kategoria:Kopalnie w Sosnowcu|M, Kopalnia "Mortimer" (Sosnowiec)]]
[[Kategoria: Zakłady przemysłowe]]
[[Kategoria: Zakłady przemysłowe]]

Wersja z 11:42, 19 mar 2012

Kopalnia „Mortimer” - w 1851 r. Jacek Siemieński założył w Zagórzu kopalnię węgła kamiennego pn. „Ignacy”.

Historia

Zagrożony konfiskatą majątku po powstaniu styczniowym, w którym uczestniczył, sprzedał ją w l864 r., wraz z dobrami ziemskimi Gustawowi von Kramście. Nowy właściciel przebudował kopalnię w latach 70. XIX w. wydobycie węgla w zakładzie gwałtownie wzrosło, co spowodowane było m.in. zwiększeniem zapotrzebowania na to paliwo. Poważnym odbiorcą węgla, obok hut cynku, stały się koleje żelazne.

Po śmierci G. von Kramsty (1869) kopalnia przeszła w ręce jego spadkobierców - córki i dwóch synów, a następnie utworzonego przez nich (1883) Gwarectwa von Kramsty. Do największych inwestycji sukcesorów należało wydrążenie w 1880 r. drugiego szybu wydobywczego - „Mortimer” - od którego w końcu XIX w. kopalnia otrzymała nazwę.

W 1891 r. zakład kupili kapitaliści francuscy zgrupowani w Towarzystwie Kopalni i Zakładów Hutniczych Sosnowieckich. Towarzystwo dokonało wielu inwestycji – powstała m.in. nowa zabudowa przy szybie „Ignacy” oraz łaźnia i budynki administracyjne. W 1898 r. „Mortimer” osiągnął rekord wydobycia wynoszący 502693 tony. W następnych latach produkcja węgla systematycznie spadała w 1913 r. wynosiła 208161 ton.

Okres I wojnie światowej

W latach I wojny światowej zakład znalazł się pod przymusowym zarządem niemieckim. Najniższy poziom wydobycia – 114 414 ton – odnotowano w 1915 r.

Okres międzywojenny

W okresie międzywojennym kopalnia pozostała własnością Towarzystwa Kopalń i Zakładów Hutniczych Sosnowieckich. Przejściowo w latach 1920 - 1927 nosiła poprzednią nazwę „Ignacy”. „Mortimer" dotkliwie odczuł skutki wielkiego kryzysu gospodarczego. Mimo protestu załogi, w 1933 r. kopalnia, wraz z sąsiednim „Klimontowem"” została unieruchomiona i zatopiona.

Okres okupacji hitlerowskiej

Podczas okupacji hitlerowskiej, w 1942 r. kopalnię przejął pruski koncern państwowy Preusag. Wobec dużego zapotrzebowania na węgiel Niemcy odwodnili i uruchomili zakład pn. „Bismarck II”. Pod koniec okupacji ponownie go zatopili.

Okres po II wojnie światowej

Po wyzwoleniu kopalnia została przejęta pod za rząd państwowy i podporządkowana Dąbrowskiemu Zjednoczeniu Przemysłu Węglowego z siedzibą w Sosnowcu. W lipcu 1945 r. połączono ją z „Klimontowem” i nadano nazwę „Klimontów - Mortimer”. Fuzja trwała do 1950 r. W tym czasie dotopiono kopalnię i rozbudowano; od stycznia 1951 r. do polowy 1958 r. była samodzielnym zakładem. Po połączeniu z budowaną Kopalnią „Porąbka” przyjęła nazwę „Mortimer - Porąbka”. Dalszych zmian dokonano w 1974 r. - z połączenia kopalń „Moltimer - Porąbka” i „Klimontów” powstało duże przedsiębiorstwo górnicze pn. „Czerwone Zagłębie”. W 1992 r. kopalnia zmieniła nazwę na „Porąbka - Klimontów”, a następnie przekształcona została w spółkę akcyjną. Z powodu wyczerpania się zasobów węgła i restrukturyzacji górnictwa zadecydowano o likwidacji przedsiębiorstwa. Wydobycie zakończono w 1998 r.

Galeria

Bibliografia