Tadeusz Kosibowicz

Z WikiZagłębie
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zagłębiowskie Biogramy
Tadeusz Kosibowicz z żoną Marią
Tadeusz Kosibowicz z żoną Marią
Imię i nazwisko Tadeusz Kosibowicz
Data i miejsce urodzenia 30 listopada 1893
Nowy Sącz
Data i miejsce śmierci 6 lipca 1971
Będzin
Zawód lekarz, dyrektor szpitala

Tadeusz Kosibowicz (1893 - 1971), lekarz, dyrektor szpitala.

Spis treści

Studia przerwane przez I Wojnę Światową

Urodził się w 30 listopada 1893 roku w Nowym Sączu. Przed wybuchem I wojny światowej rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W ukończeniu studiów przeszkodził mu wybuch I wojny światowej. W czasie jej trwania był sanitariuszem. Za bezinteresownie niesioną pomoc i poświęcenie w 1916 roku otrzymał Medal Czerwonego Krzyża wraz ze srebrnym odznaczeniem Pielęgniarz-Ochotnik. Niezwłocznie po zakończeniu wojny ukończył studia. W 1918 roku otrzymał tytuł Doktora Wszechnauk Medycznych.

Okres będziński

Rok później wraz z żoną zamieszkał w Będzinie oraz rozpoczął pracę lekarza w miejskim szpitalu. W 1920 roku pomagał umieszczać rannych uczestników II powstania m.in. w będzińskim szpitalu. Zaangażowanie i poświecenie młodego lekarza nie pozostało niezauważone. W 1921 roku został mianowany dyrektorem Szpitala Powiatowego w Będzinie. Dzięki jego staraniom szpital rozbudowano i unowocześniono laboratorium. Jako członek Towarzystwa Lekarskiego zaangażował się w uruchomienie nowego ośrodka zdrowia w Będzinie przy ulicy Krakowskiej. Mieszkańcy Będzina darzyli go olbrzymim zaufaniem. Nagminnie zwracano się do niego o pomoc nie tylko medyczną. Wraz z wybuchem II wojny światowej rozpoczęła się eksterminacja ludności żydowskiej zamieszkałej w Będzinie. Tadeusz Kosibowicz w konspiracji przed hitlerowcami leczył żydów w szpitalu i ukrywał ich. W 1940 roku został zdekonspirowany. Za udzielenie pomocy wrogom III Rzeszy trafił do obozu koncentracyjnego. Więziony przez trzy miesiące w Dachau, leczył Żydów chorych na tyfus. Do końca II wojny światowej przebywał kolejno w obozach w Sachsenhausen, Majdanku i Gross Rosen, gdzie potajemnie, z narażeniem życia, udzielał pomocy medycznej.

Okres powojenny

Wkrótce po zakończeniu wojny Tadeusz Kosibowicz ponownie objął stanowisko dyrektora szpitala w Będzinie. W okresie tym środowiska kombatanckie odznaczyły go medalami „Zwycięstwo i Wolność”, „Bojownikom Śląska”, „Śląskim Krzyżem Powstańczym” oraz dwukrotnie Odznaką Grunwaldzką. Gdy nasilił się stalinowski terror, ówczesna władza za odmowę wstąpienia do PZPR, odmowę zamknięcia kaplicy szpitalnej i zdjęcia krzyży w szpitalnych salach w 1951 roku pozbawiła Tadeusza Kosibowicza funkcji dyrektora szpitala. Tadeusz Kosibowicz zmarł 6 lipca1971 roku w Katowicach, w wieku 82 lat.

Pamięć o dr Kosibowiczu w Będzinie

Tablica poświęcona pamięci dr Kosibowicza. (Foto: Piotr DUDAŁA)

W 2006 r. otrzymał pośmiertnie Medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata przyznawany osobom, które z narażeniem własnego życia ratowały Żydów w czasie II Wojny Światowej. 7 kwietnia 2008 r. na budynku Powiatowego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej (dawnego szpitala) w Będzinie przy ul. Małachowskiego 12 wmurowano pamiątkową tablica poświęconą pamięci dr. Tadeusza Kosibowicza (na wniosek Rady Powiatu) o treści: „Pamięci dr Tadeusza Kosibowicza, wieloletniego dyrektora szpitala w Będzinie, więźnia hitlerowskich obozów koncentracyjnych, odznaczonego medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Mieszkańcy Powiatu Będzińskiego”. W uroczystości uczestniczyła m.in. Zofia Rydel, córka dr Kosibowicza.

Biogram opracował: Piotr Dudała

Nawigacja
Poznajemy Zagłębie Dąbrowskie
  • Projekt realizuje
  • Herb Zagłębia Dąbrowskiego