Holownik Górnik

Z WikiZagłębie
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Holownik Górnik – holownik pełnomorski z okresu międzywojennego należący do ‎ Towarzystwa "Żegluga Wisła-Bałtyk", które zostało założone przez zakłady przemysłowe Zagłębia Dąbrowskiego.

Historia

Holownik zbudowany został w 1921 roku pod nazwą „Galata” w stoczni Flender-Werke w Lubece, na zamówienie towarzystwa żeglugowego Hapag w Hamburgu. W 1923 roku trafił do armatora Bugsier, Reeder- und Bergungs AG w Hamburgu. W listopadzie 1926 roku został zakupiony od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG przez polskie Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” w Tczewie, gdzie początkowo otrzymał nazwę „Bagatela”. Holownik ostatecznie otrzymał nazwę „Górnik”. Używany był do holowania lichtug wywożących węgiel pochodzący z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie i Gdańsku do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Była to jednostka najnowocześniejsza i druga co do mocy należąca do ‎ Towarzystwa "Żegluga Wisła-Bałtyk". Holownik zatonął 1 listopada 1927 roku gdy powracał z Kopenhagi z pustymi lichtugami „Felek” i „Bolek”. Po godzinie 15.50 po minięciu Stilo, w sztormie, na skutek dużego falowania, holownik przewrócił się i zatonął. Zginęło 9 osób, w tym kapitan Johannes Pehrs (Niemiec), a uratował się tylko pierwszy mechanik Władysław Szczęsnowicz. Nie ustalono przyczyn zatonięcia jednostki.

Bibliografia

Germadon

Nawigacja
Poznajemy Zagłębie Dąbrowskie
  • Projekt realizuje
  • Herb Zagłębia Dąbrowskiego