Ewa Faryaszewska

Z WikiZagłębie
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zagłębiowskie Biogramy
Ewa Faryaszewska
Imię i nazwisko Ewa Faryaszewska
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1920
Dąbrowa Górnicza
Data i miejsce śmierci 29 sierpnia 1944
Warszawa
Przyczyna śmierci Poległa w Powstaniu Warszawskim
Zawód studentka, harcerka

Ewa Faryaszewska (19201944) - studentka ASP w Warszawie, harcerka, uczestniczka Powstania Warszawskiego.

Życiorys

Urodziła się w Dąbrowie Górniczej 10 marca 1920 roku. Była córką Ireny (z d. Strokowskiej) i Konstantego Faryaszewskiego - inżyniera górniczego i dyrektora kopalni "Flora" oraz Członka Komisji Egzaminacyjnej Akademii Górniczej w Krakowie. Od dzieciństwa była wychowywana w duchu polskiego patriotyzmu oraz uczestniczyła w ruchu skautingowym.

Po śmierci ojca w 1938 roku przeprowadza się wraz z matką i rodzeństwem do Warszawy gdzie rozpoczyna naukę na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych. Interesuje się także fotografiką. Działa aktywnie jako harcerka Chorągwi Warszawskiej.

Po wybuchu wojny przystępuje do konspiracji przyjmując pseudonim "Ewa" i należy do kręgu starszo harcerskiego "Kuźnica". Pełni funkcje łączniczki batalionu "Wigry". Za swoją postawę awansowana jest do stopnia kaprala. Podczas Powstania Warszawskiego z wielkim poświęceniem działa w zespole osób odpowiedzialnych za ratowanie zabytków kultury narodowej na Starym Mieście, które były składowane w piwnicach siedziby muzeum. Jednocześnie fotografuje powstańczą Warszawę i niektóre z jej prac znajdują się obecnie w Muzeum Powstania Warszawskiego. Ciężko ranna 28 sierpnia na Krzywym Kole, umiera następnego dnia, 29 sierpnia 1944 roku.

W powstaniu aktywnie uczestniczą także najbliżsi Ewy. Rodzeństwo, siostra Aluka (?) i brat Ludwik walczą z bronią w ręku w śródmieściu. Matka Irena pomaga rannym i w relacjach pamiętnikarskich (np. Barbary Gancarczyk ps. "Pająk", sanitariuszki kompanii szturmowej batalionu "Wigry") występuje jako "ciocia Faryaszewska". Według tych relacji matce i rodzeństwu Ewy udaje się przeżyć powstanie.

Historia Ewy nie zakończyła się wraz z jej śmiercią. Oto bowiem kilkadziesiąt lat później znany malarz holenderski Theo Huson przegląda zdjęcia z Powstania Warszawskiego. Na jednym z nich znajduje piękną dziewczynę. To właśnie Ewa! Zachwycony jej urodą i przejęty tragicznym losem maluje w 1991 roku jej portret na tle płonącej Warszawy, nazywa ją także "Polską Brigitte Bardot czasu wojny". W chwili obecnej portret jest własnością Muzeum Powstania Warszawskiego.

Biogram opracował: Dariusz Jurek

Linki zewnętrzne

Nawigacja
Poznajemy Zagłębie Dąbrowskie
  • Projekt realizuje
  • Herb Zagłębia Dąbrowskiego