Paul Lamprecht: Różnice pomiędzy wersjami

Z WikiZagłębie
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 15 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 11: Linia 11:
|miejsce śmierci =  
|miejsce śmierci =  
|przyczyna śmierci =
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|miejsce spoczynku = [[Cmentarz ewangelicki w Sosnowcu]]
|zawód = przemysłowiec niemiecki
|zawód = przemysłowiec  
|odznaczenia =
|odznaczenia =
|www =
|www =
}}
}}
[[Plik:Sosnowiec Cmentarz ewangelicki Paul Lamprecht 01.JPG|thumb|250px|Grobowiec rodziny Lamprecht]]
[[Plik:Sosnowiec Cmentarz ewangelicki Paul Lamprecht 02.JPG|thumb|250px|Grobowiec rodziny Lamprecht]]


'''Paul Lamprecht''' - (ur. [[2 lutego]] [[1844]] roku w Pęcherzewowie, zmarł [[9 marca]] [[1907]] roku) niemiecki przemysłowiec, właściciel fabryki sztucznych nawozów chemicznych oraz fabryki papieru w [[Sosnowiec|Sosnowcu]].
'''Paul Lamprecht''' - (ur. [[2 lutego]] [[1844]] roku w Pęcherzewowie, zmarł [[9 marca]] [[1907]] roku), syn Gustawa Lamprechta (właściciel dóbr Pęcherzewa i Świnic) -  niemiecki przemysłowiec, właściciel fabryki sztucznych nawozów chemicznych oraz fabryki papieru w [[Sosnowiec|Sosnowcu]].


==Edukacja==
==Edukacja==
Był absolwentem Wyższej Szkoły Handlowej w Gotha w Turyngii.
Początkowo kształcili go prywatni guwernerzy, ale później rozpoczął naukę w gimnazjum, a po maturze studiował w Wyższej Szkole Handlowej w Gotha w Turyngii.


==Praca==
==Praca==
Jako wolontariusz pracował w dużej firmie w Le Havre we Francji, po czym w [[1865]] roku przeniósł się na tereny polskie - przez dwa lata pracował w fabryce papieru w Pilicy w charakterze buchaltera, a potem w Częstochowie, gdzie założył kantor wymiany walut. Od [[1870]] roku, przez kilka lat był właścicielem banku.
Jako wolontariusz pracował w dużej firmie w Le Havre we Francji, po czym w [[1865]] roku przeniósł się na tereny polskie - do [[Pilica|Pilicy]], gdzie przez dwa lata pracował w fabryce sukna i w fabryce papieru w Pilicy w charakterze [https://pl.wiktionary.org/wiki/buchalter buchaltera].
Po dwóch latach postanowił jednak założyć własny biznes. W Częstochowie założył kantor wymiany walut. Od [[1870]] roku, przez kilka lat był właścicielem banku.


==Sosnowiec==
==Sosnowiec==
Do [[Sosnowiec|Sosnowca]] przybył w [[1874]] roku. Od Teodora L. Schernera wydzierżawił na trzy lata fabrykę sztucznych nawozów chemicznych, tzw. „kościarnię" którą następnie wykupił. Fabryka pracowała do [[1894]] roku. Nieczynne budynki fabryczne przerobiono później na mieszkania dla robotników.
Do [[Sosnowiec|Sosnowca]] przybył w [[1874]] roku. Od Teodora L. Schernera wydzierżawił na trzy lata [[Fabryka Sztucznych Nawozów Chemicznych (Sosnowiec)|fabrykę sztucznych nawozów chemicznych, tzw. „kościarnię"]] którą następnie wykupił. Fabryka nie przynosiła zakładanego poziomu zysków i [[1894]] roku została zamknięta. Nieczynne budynki fabryczne przerobiono później na mieszkania dla robotników.


W [[1894]] roku Paul Lamprecht zakupił od wdowy po C.G. Diettrichu fabrykę papieru (Diettrich przerobił młyn wodny na ten zakład). Korzystając z pomocy[[Franz Schöen|Franza Schoena]] szybko ją rozbudował. Rozwinął produkcję papieru, a następnie tektury, kartonu, gilz do przędzy oraz papy do krycia dachów.
W [[1894]] roku Paul Lamprecht zakupił od wdowy po C.G. Diettrichu fabrykę papieru (Diettrich przerobił młyn wodny na ten zakład). Korzystając z pomocy [[Franz Schöen|Franza Schoena]] szybko ją rozbudował. Rozwinął produkcję papieru, a następnie tektury, kartonu, gilz do przędzy oraz papy do krycia dachów.


==Rodzina==
==Rodzina==
Od [[1880]] roku Paul Lamprecht był żonaty z Fanny Schoen, siostrą właścicieli zakładów włókienniczych. Z tego związku urodziło się pięcioro dzieci: [[Alicja Nordman|Alice]], [[Aleksander Lamprecht|Paul Aleksander]] (posługujący się wyłącznie imieniem Aleksander), Kurt, Erna i Roman.  
Od [[1880]] roku Paul Lamprecht był żonaty z [[Fanny Schoen]], siostrą właścicieli zakładów włókienniczych. Z tego związku urodziło się pięcioro dzieci: [[Alicja Nordman|Alice]], [[Aleksander Lamprecht|Paul Aleksander]] (posługujący się wyłącznie imieniem Aleksander), Kurt, Erna i Roman.  


Rodzina mieszkała na [[Stary Sosnowiec (Sosnowiec)|Starym Sosnowcu]], w pobliżu fabryki chemicznej. W [[1894]] roku Lamprechtawie przeprowadzili się do [[Sielec (Sosnowiec)|Sielca]], do domu po Diettrichach, który po wyremontowaniu stał się ich luksusową rezydencją z pięknym ogrodem, kręgielnią, placem do gry w krykieta.
Rodzina mieszkała na [[Stary Sosnowiec (Sosnowiec)|Starym Sosnowcu]], w pobliżu fabryki chemicznej. W [[1894]] roku Lamprechtawie przeprowadzili się do [[Sielec (Sosnowiec)|Sielca]], do domu po Diettrichach, który po wyremontowaniu stał się ich luksusową rezydencją z pięknym ogrodem, kręgielnią, placem do gry w krykieta.


==Pobicie i śmierć==
==Pobicie i śmierć==
W listopadzie [[1904]] roku Paul Lamprecht dotkliwie pobity został (laską sztygarską) przez jednego z inżynierów kopalni [["Antoni"]] w [[Łagisza (Będzin)|Łagiszy]], którą wspólnie z Schoenami dzierżawił. Źle oczyszczona rana głowy spowodowała zakażenie krwi, które rozwinęło się w prawej nodze.
[[19 listopada]] [[1904]] roku [[Paul Lamprecht]] dotkliwie pobity został (laską sztygarską) przez jednego z inżynierów kopalni [[Kopalnia "Antoni" (Będzin-Łagisza)|"Antoni"]] w [[Łagisza (Będzin)|Łagiszy]], którą wspólnie z [[:Kategoria:Schöenowie|Schoenami]] dzierżawił. Źle oczyszczona rana głowy spowodowała zakażenie krwi, które rozwinęło się w prawej nodze.
Ponad pół roku leczył się w szpitalu we Wrocławiu i Katowicach, dwukrotnie był operowany. Po długiej kuracji wrócił do pracy, ale pełnej sprawności nigdy już nie odzyskał.  
Ponad pół roku leczył się w szpitalu we Wrocławiu i Katowicach, dwukrotnie był operowany. Po długiej kuracji wrócił do pracy, ale pełnej sprawności nigdy już nie odzyskał.  
Zmarł [[9 marca]] [[1907]] roku.


[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Lamprecht, Paul]]
[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Lamprecht, Paul]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem|Lamprecht, Paul]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem|Lamprecht, Paul]]
[[Kategoria:Przemysłowcy|Lamprecht, Paul]]
[[Kategoria:Przemysłowcy|Lamprecht, Paul]]
[[Kategoria:Lamprechtowie]]

Aktualna wersja na dzień 13:10, 12 sie 2022

Zagłębiowskie Biogramy
Imię i nazwisko Paul Lamprecht
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1844
Pęcherzewo
Data śmierci 9 marca 1907
Miejsce spoczynku Cmentarz ewangelicki w Sosnowcu
Zawód przemysłowiec
Grobowiec rodziny Lamprecht
Grobowiec rodziny Lamprecht

Paul Lamprecht - (ur. 2 lutego 1844 roku w Pęcherzewowie, zmarł 9 marca 1907 roku), syn Gustawa Lamprechta (właściciel dóbr Pęcherzewa i Świnic) - niemiecki przemysłowiec, właściciel fabryki sztucznych nawozów chemicznych oraz fabryki papieru w Sosnowcu.

Edukacja

Początkowo kształcili go prywatni guwernerzy, ale później rozpoczął naukę w gimnazjum, a po maturze studiował w Wyższej Szkole Handlowej w Gotha w Turyngii.

Praca

Jako wolontariusz pracował w dużej firmie w Le Havre we Francji, po czym w 1865 roku przeniósł się na tereny polskie - do Pilicy, gdzie przez dwa lata pracował w fabryce sukna i w fabryce papieru w Pilicy w charakterze buchaltera. Po dwóch latach postanowił jednak założyć własny biznes. W Częstochowie założył kantor wymiany walut. Od 1870 roku, przez kilka lat był właścicielem banku.

Sosnowiec

Do Sosnowca przybył w 1874 roku. Od Teodora L. Schernera wydzierżawił na trzy lata fabrykę sztucznych nawozów chemicznych, tzw. „kościarnię" którą następnie wykupił. Fabryka nie przynosiła zakładanego poziomu zysków i 1894 roku została zamknięta. Nieczynne budynki fabryczne przerobiono później na mieszkania dla robotników.

W 1894 roku Paul Lamprecht zakupił od wdowy po C.G. Diettrichu fabrykę papieru (Diettrich przerobił młyn wodny na ten zakład). Korzystając z pomocy Franza Schoena szybko ją rozbudował. Rozwinął produkcję papieru, a następnie tektury, kartonu, gilz do przędzy oraz papy do krycia dachów.

Rodzina

Od 1880 roku Paul Lamprecht był żonaty z Fanny Schoen, siostrą właścicieli zakładów włókienniczych. Z tego związku urodziło się pięcioro dzieci: Alice, Paul Aleksander (posługujący się wyłącznie imieniem Aleksander), Kurt, Erna i Roman.

Rodzina mieszkała na Starym Sosnowcu, w pobliżu fabryki chemicznej. W 1894 roku Lamprechtawie przeprowadzili się do Sielca, do domu po Diettrichach, który po wyremontowaniu stał się ich luksusową rezydencją z pięknym ogrodem, kręgielnią, placem do gry w krykieta.

Pobicie i śmierć

19 listopada 1904 roku Paul Lamprecht dotkliwie pobity został (laską sztygarską) przez jednego z inżynierów kopalni "Antoni" w Łagiszy, którą wspólnie z Schoenami dzierżawił. Źle oczyszczona rana głowy spowodowała zakażenie krwi, które rozwinęło się w prawej nodze. Ponad pół roku leczył się w szpitalu we Wrocławiu i Katowicach, dwukrotnie był operowany. Po długiej kuracji wrócił do pracy, ale pełnej sprawności nigdy już nie odzyskał.