Holownik Górnik: Różnice pomiędzy wersjami

Z WikiZagłębie
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 6 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
'''Holownik Górnik''' – holownik morski z okresu międzywojennego należący do [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa "Żegluga Wisła-Bałtyk"]], które zostało założone przez zakłady przemysłowe Zagłębia Dąbrowskiego.
'''Holownik Górnik''' – holownik pełnomorski z okresu międzywojennego należący do [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa "Żegluga Wisła-Bałtyk"]], które zostało założone przez zakłady przemysłowe Zagłębia Dąbrowskiego.


==Historia==
==Historia==
Holownik zbudowany został w [[1921]] roku pod nazwą „Galata” w stoczni Flender-Werke w Lubece, na zamówienie towarzystwa żeglugowego Hapag w Hamburgu. W [[1923]] roku trafił do armatora Bugsier, Reeder- und Bergungs AG w Hamburgu. W listopadzie [[1926]] roku został zakupiony przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie początkowo otrzymał nazwę „Bagatela”. Holownik ostatecznie otrzymał nazwę „Górnik”. Używany był do holowania lichtug wywożących węgiel pochodzący z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Była to jednostka najnowocześniejsza i druga co do mocy należąca do [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa "Żegluga Wisła-Bałtyk"]]. Holownik zatonął 1 listopada [[1927]] roku gdy powracał z Kopenhagi z pustymi lichtugami „Felek” i „Bolek”. Po godzinie 15.50 po minięciu Stilo, w sztormie, na skutek dużego falowania, holownik przewrócił się i zatonął. Zginęło 9 osób, w tym kapitan Johannes Pehrs (Niemiec), a uratował się tylko pierwszy mechanik Władysław Szczęsnowicz. Nie ustalono przyczyn zatonięcia jednostki.
Holownik zbudowany został w [[1921]] roku pod nazwą „Galata” w stoczni Flender-Werke w Lubece, na zamówienie towarzystwa żeglugowego Hapag w Hamburgu. W [[1923]] roku trafił do armatora Bugsier, Reeder- und Bergungs AG w Hamburgu. W listopadzie [[1926]] roku został zakupiony od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie początkowo otrzymał nazwę [[Holownik Bagatela | „Bagatela”]]. Holownik ostatecznie otrzymał nazwę „Górnik”. Używany był do holowania lichtug wywożących węgiel pochodzący z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie i Gdańsku do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Była to jednostka najnowocześniejsza i druga co do mocy należąca do [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa "Żegluga Wisła-Bałtyk"]]. Holownik zatonął 1 listopada [[1927]] roku gdy powracał z Kopenhagi z pustymi lichtugami [[Lichtuga Felek | „Felek”]] i [[Lichtuga Bolek | „Bolek”]]. Po godzinie 15.50 po minięciu Stilo, w sztormie, na skutek dużego falowania, holownik przewrócił się i zatonął. Zginęło 9 osób, w tym kapitan Johannes Pehrs (Niemiec), a uratował się tylko pierwszy mechanik Władysław Szczęsnowicz. Nie ustalono przyczyn zatonięcia jednostki.


==Bibliografia==
==Bibliografia==
*Miciński J.: Księga statków polskich: 1918-1945. T. 1. Gdańsk 1996, s. 154-175.
* Miciński J.: Księga statków polskich: 1918-1945. T. 1. Gdańsk 1996, s. 154-175.
*"Górniczy Śląsk pod Polską banderą". Zabrze 1983, s. 23.
* Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.
 
* Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.


[[Gerard Kulej|Germadon]]
[[Kategoria:Flota|Holownik Górnik]]
[[Kategoria:Flota|Holownik Górnik]]

Aktualna wersja na dzień 19:37, 8 wrz 2018

Holownik Górnik – holownik pełnomorski z okresu międzywojennego należący do ‎ Towarzystwa "Żegluga Wisła-Bałtyk", które zostało założone przez zakłady przemysłowe Zagłębia Dąbrowskiego.

Historia

Holownik zbudowany został w 1921 roku pod nazwą „Galata” w stoczni Flender-Werke w Lubece, na zamówienie towarzystwa żeglugowego Hapag w Hamburgu. W 1923 roku trafił do armatora Bugsier, Reeder- und Bergungs AG w Hamburgu. W listopadzie 1926 roku został zakupiony od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG przez polskie Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” w Tczewie, gdzie początkowo otrzymał nazwę „Bagatela”. Holownik ostatecznie otrzymał nazwę „Górnik”. Używany był do holowania lichtug wywożących węgiel pochodzący z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie i Gdańsku do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Była to jednostka najnowocześniejsza i druga co do mocy należąca do ‎ Towarzystwa "Żegluga Wisła-Bałtyk". Holownik zatonął 1 listopada 1927 roku gdy powracał z Kopenhagi z pustymi lichtugami „Felek” i „Bolek”. Po godzinie 15.50 po minięciu Stilo, w sztormie, na skutek dużego falowania, holownik przewrócił się i zatonął. Zginęło 9 osób, w tym kapitan Johannes Pehrs (Niemiec), a uratował się tylko pierwszy mechanik Władysław Szczęsnowicz. Nie ustalono przyczyn zatonięcia jednostki.

Bibliografia

  • Miciński J.: Księga statków polskich: 1918-1945. T. 1. Gdańsk 1996, s. 154-175.
  • Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.
  • Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.

Germadon