Marian Kantor-Mirski: Różnice pomiędzy wersjami

Z WikiZagłębie
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 9 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
'''Marian Leon Kantor-Mirski''', pseudonim Mirski (ur. [[22 czerwca]] [[1884]] w Hohenbach, niemieckiej kolonii w Czerminie w okolicach Mielca, zamordowany [[18 marca]] [[1942]] w Auschwitz-Birkenau) – nauczyciel, urzędnik, legionista, publicysta, wybitny badacz historii [[Zagłębie Dąbrowskie|Zagłębia]], społecznik, ojciec Tadeusza Kantora, kapitan]] administracji Wojska Polskiego.
{{Biogram infobox
|imię i nazwisko = Marian Kantor-Mirski
|pseudonim =
|grafika = Marian Kantor-Mirski.jpg
|opis grafiki =
|podpis =
|data urodzenia = [[22 czerwca]] [[1884]]
|miejsce urodzenia = Hohenbach
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[18 marca]] [[1942]]
|miejsce śmierci = Oświęcim
|przyczyna śmierci =
|miejsce spoczynku =
|zawód =
|odznaczenia =
|www =
}}
'''Marian Leon Kantor-Mirski''', pseudonim '''Mirski''' (ur. [[22 czerwca]] [[1884]] w Hohenbach, niemieckiej kolonii w Czerminie w okolicach Mielca, zamordowany [[18 marca]] [[1942]] w Auschwitz-Birkenau) – nauczyciel, urzędnik, legionista, publicysta, wybitny badacz historii [[Zagłębie Dąbrowskie|Zagłębia]], społecznik, ojciec Tadeusza Kantora, kapitan administracji Wojska Polskiego.


Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w Tarnowie był nauczycielem w rodzinnej Małopolsce. Podczas I wojny światowej walczył w legionach, działał w Polskiej Organizacji Wojskowej pod pseudonimem "Mirski", brał udział w powstaniach śląskich i służbę zakończył w stopniu kapitana administracji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 r.
Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w Tarnowie był nauczycielem w rodzinnej Małopolsce. Podczas I wojny światowej walczył w legionach, działał w Polskiej Organizacji Wojskowej pod pseudonimem "Mirski", brał udział w powstaniach śląskich i służbę zakończył w stopniu kapitana administracji ze starszeństwem z [[1 czerwca]] [[1919]] r.


Zaangażowany w walkę o polskość tego regionu kraju, w naturalny sposób pozostał na tych terenach; organizował na Śląsku polskie szkolnictwo i oświatę, mieszkając m.in. w Rudzie Śląskiej. Zdymisjonowany w 1926 r., przeniósł się do Małopolski Zachodniej – na teren [[Zagłębie Dąbrowskie|Zagłębia Dąbrowskiego]], które jako Małopolanin odkrył i ukochał, stając się jego szczególnym kronikarzem. Zamieszkał w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] (1928-38). Od maja 1928 pracował w Powiatowej Kasie Chorych w Sosnowcu i rozpoczął współpracę z "Kurierem Zagłębia". W 1929 r. opublikował pierwszą pracę o Włodowicach. W 1931 r. pełnił funkcję naczelnego redaktora tygodnika Towarzystwa Artystyczno-Literackiego "Gontyna". W latach 1931-1932 opublikował cykl zeszytów "Z przeszłości Zagłębia Dąbrowskiego i okolicy". Cykl "Ziemia Zawierciańska" wydawał w latach 1932-1935, "Ziemia Olkuska w przeszłości" w 1936 roku. Był autorem m.in. prac: "Lud Zagłębia Dąbrowskiego", [[Sławetny Cech Szewski Królewskiego i Wolnego Miasta Będzina w wiekach XVI - XVIII (1934)|"Sławetny cech szewski królewskiego i wolnego miasta Będzina w w. XVI-XVIII"]]; część jego prac pozostała w rękopisie, także z przyczyn finansowych. Próbował, bez powodzenia, wydawać tygodnik "Wędrowiec".
Zaangażowany w walkę o polskość tego regionu kraju, w naturalny sposób pozostał na tych terenach; organizował na Śląsku polskie szkolnictwo i oświatę, mieszkając m.in. w Rudzie Śląskiej. Zdymisjonowany w [[1926]] r., przeniósł się do Małopolski Zachodniej – na teren [[Zagłębie Dąbrowskie|Zagłębia Dąbrowskiego]], które jako Małopolanin odkrył i ukochał, stając się jego szczególnym kronikarzem.  
W 1934 roku wydał wspomnienia legionowe pt. "Od Rarańczy do Kaniowa". Druga połowa lat trzydziestych to narastające kłopoty finansowe, niezrozumienie – i w końcu powrót w głąb Małopolski, gdzie zdawał się czuć pewniejszy. Mieszkał w Krakowie i Tarnowie. Tam został aresztowany przez Niemców i wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie zginął 18 marca 1942 r.
 
Zamieszkał w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] (1928-38). Od maja [[1928]] pracował w Powiatowej Kasie Chorych w Sosnowcu i rozpoczął współpracę z "Kurierem Zagłębia". W [[1929]] r. opublikował pierwszą pracę o [[Włodowice (gm. Włodowice)|Włodowicach]]. W [[1931]] r. pełnił funkcję naczelnego redaktora tygodnika Towarzystwa Artystyczno-Literackiego "Gontyna".  
 
W latach [[1931]]-[[1932]] opublikował cykl zeszytów [[Z przeszłości Zagłębia Dąbrowskiego i okolicy - Szkice monograficzne z ilustracjami (1)|"Z przeszłości Zagłębia Dąbrowskiego i okolicy"]]. Cykl "Ziemia Zawierciańska" wydawał w latach 1932-1935, "[[Ziemia Olkuska w przeszłości]]" w [[1936]] roku. Był autorem m.in. prac: "Lud Zagłębia Dąbrowskiego", [[Sławetny Cech Szewski Królewskiego i Wolnego Miasta Będzina w wiekach XVI - XVIII (1934)|"Sławetny cech szewski królewskiego i wolnego miasta Będzina w w. XVI-XVIII"]]; część jego prac pozostała w rękopisie, także z przyczyn finansowych. Próbował, bez powodzenia, wydawać tygodnik "Wędrowiec".
 
W [[1934]] roku wydał wspomnienia legionowe pt. "Od Rarańczy do Kaniowa". Druga połowa lat trzydziestych to narastające kłopoty finansowe, niezrozumienie – i w końcu powrót w głąb Małopolski, gdzie zdawał się czuć pewniejszy. Mieszkał w Krakowie i Tarnowie. Tam został aresztowany przez Niemców i wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie zginął [[18 marca]] [[1942]] r.


{{DEFAULTSORT:Kantor, Marian}}
{{DEFAULTSORT:Kantor, Marian}}


[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Kantor-Mirski]]
[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Kantor-Mirski, Marian]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem|Kantor-Mirski, Marian]]
[[Kategoria:Pedagodzy|Kantor-Mirski, Marian]]
[[Kategoria:Publicyści|Kantor-Mirski, Marian]]
[[Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich|Kantor-Mirski, Marian]]
[[Kategoria:Działacze konspiracji niepodległościowej|Kantor-Mirski, Marian]]
[[Kategoria:Uczestnicy powstań śląskich|Kantor-Mirski, Marian]]
[[Kategoria:Dziennikarze|Kantor-Mirski, Marian]]
[[Kategoria:Więźniowie obozów koncentracyjnych|Kantor-Mirski, Marian]]

Aktualna wersja na dzień 14:33, 12 sie 2022

Zagłębiowskie Biogramy
Marian Kantor-Mirski
Imię i nazwisko Marian Kantor-Mirski
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1884
Hohenbach
Data i miejsce śmierci 18 marca 1942
Oświęcim

Marian Leon Kantor-Mirski, pseudonim Mirski (ur. 22 czerwca 1884 w Hohenbach, niemieckiej kolonii w Czerminie w okolicach Mielca, zamordowany 18 marca 1942 w Auschwitz-Birkenau) – nauczyciel, urzędnik, legionista, publicysta, wybitny badacz historii Zagłębia, społecznik, ojciec Tadeusza Kantora, kapitan administracji Wojska Polskiego.

Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w Tarnowie był nauczycielem w rodzinnej Małopolsce. Podczas I wojny światowej walczył w legionach, działał w Polskiej Organizacji Wojskowej pod pseudonimem "Mirski", brał udział w powstaniach śląskich i służbę zakończył w stopniu kapitana administracji ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 r.

Zaangażowany w walkę o polskość tego regionu kraju, w naturalny sposób pozostał na tych terenach; organizował na Śląsku polskie szkolnictwo i oświatę, mieszkając m.in. w Rudzie Śląskiej. Zdymisjonowany w 1926 r., przeniósł się do Małopolski Zachodniej – na teren Zagłębia Dąbrowskiego, które jako Małopolanin odkrył i ukochał, stając się jego szczególnym kronikarzem.

Zamieszkał w Sosnowcu (1928-38). Od maja 1928 pracował w Powiatowej Kasie Chorych w Sosnowcu i rozpoczął współpracę z "Kurierem Zagłębia". W 1929 r. opublikował pierwszą pracę o Włodowicach. W 1931 r. pełnił funkcję naczelnego redaktora tygodnika Towarzystwa Artystyczno-Literackiego "Gontyna".

W latach 1931-1932 opublikował cykl zeszytów "Z przeszłości Zagłębia Dąbrowskiego i okolicy". Cykl "Ziemia Zawierciańska" wydawał w latach 1932-1935, "Ziemia Olkuska w przeszłości" w 1936 roku. Był autorem m.in. prac: "Lud Zagłębia Dąbrowskiego", "Sławetny cech szewski królewskiego i wolnego miasta Będzina w w. XVI-XVIII"; część jego prac pozostała w rękopisie, także z przyczyn finansowych. Próbował, bez powodzenia, wydawać tygodnik "Wędrowiec".

W 1934 roku wydał wspomnienia legionowe pt. "Od Rarańczy do Kaniowa". Druga połowa lat trzydziestych to narastające kłopoty finansowe, niezrozumienie – i w końcu powrót w głąb Małopolski, gdzie zdawał się czuć pewniejszy. Mieszkał w Krakowie i Tarnowie. Tam został aresztowany przez Niemców i wywieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie zginął 18 marca 1942 r.