Antoni Zimniak: Różnice pomiędzy wersjami

Z WikiZagłębie
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 5 wersji utworzonych przez jednego użytkownika)
Linia 6: Linia 6:
  |podpis              =
  |podpis              =
  |data urodzenia      = [[6 stycznia]] [[1878]]
  |data urodzenia      = [[6 stycznia]] [[1878]]
  |miejsce urodzenia    = [[Niekłań Mały]]
  |miejsce urodzenia    = Niekłań Mały
  |imię przy narodzeniu =
  |imię przy narodzeniu =
  |data śmierci        = [[26 stycznia]] [[1943]]
  |data śmierci        = [[26 stycznia]] [[1943]]
  |miejsce śmierci      = [[Częstochowa]]
  |miejsce śmierci      = Częstochowa
  |przyczyna śmierci    =
  |przyczyna śmierci    =
  |miejsce spoczynku    = [[Cmentarz św. Rocha w Częstochowie]]
  |miejsce spoczynku    = Cmentarz św. Rocha w Częstochowie
  |zawód                = ksiądz, biskup,  
  |zawód                = ksiądz katolicki, biskup pomocniczy,  
  |odznaczenia          =  
  |odznaczenia          =  
  |commons              =
  |commons              =
}}
}}
 
'''Antoni Jacek Zimniak''' (ur. [[6 stycznia]] [[1878]] w Niekłaniu Małym, zm. [[26 stycznia]] [[1943]]) – polski biskup rzymskokatolicki, pierwszy biskup pomocniczy diecezji częstochowskiej w latach [[1936]] [[1943]].
'''Antoni Jacek Zimniak''' (ur. [[6 stycznia]] [[1878]] w [[Niekłań Mały|Niekłaniu Małym]], zm. [[26 stycznia]] [[1943]]) – [[Polska|polski]] [[biskup]] [[Kościół łaciński|rzymskokatolicki]], pierwszy [[biskup pomocniczy]] [[archidiecezja częstochowska|diecezji częstochowskiej]] w latach 1936–1943.


== Życiorys ==
== Życiorys ==
Antoni Zimniak był synem Jacka i Józefy z Widulińskich. Jego rodzice posiadali niewielkie gospodarstwo rolne, a ojciec pracował ponadto jako górnik. Edukację rozpoczął w Progimnazjum w Pińczowie. [[Święcenia kapłańskie]] otrzymał 24 września 1905 po ukończeniu [[Wyższe Seminarium Duchowne w Kielcach|Seminarium Duchownego w Kielcach]].
Antoni Zimniak był synem Jacka i Józefy z Widulińskich. Jego rodzice posiadali niewielkie gospodarstwo rolne, a ojciec pracował ponadto jako górnik. Edukację rozpoczął w Progimnazjum w Pińczowie. Święcenia kapłańskie otrzymał [[24 września]] [[1905]] po ukończeniu Seminarium Duchownego w Kielcach.


W 1909 objął stanowisko [[kapelan]]a szpitalnego w [[Dąbrowa Górnicza|Dąbrowie Górniczej]]. Następnie był [[wikariusz]]em w parafii [[Włodowice (województwo śląskie)|Włodowice]], kapelanem przy [[Kopalnia Węgla Kamiennego Saturn|kopalni "Saturn"]] w [[Czeladź (miasto)|Czeladzi]], gdzie spędził okres [[I wojna światowa|I wojny światowej]]. Po wojnie pełnił funkcję [[proboszcz]]a w parafii [[Stradów (województwo świętokrzyskie)|Stradów]], a potem [[Sędziszów]] i [[Parafia Świętej Trójcy w Będzinie|Będzin]] (1924–1929). W 1925 został mianowany [[sędzia prosynodalny|sędzią prosynodalnym]], [[konsultor diecezjalny|konsultorem diecezjalnym]] w nowo powstałej [[archidiecezja częstochowska|diecezji częstochowskiej]].
W [[1909]] objął stanowisko kapelana szpitalnego w [[Dąbrowa Górnicza|Dąbrowie Górniczej]]. Następnie był [[wikariusz]]em w parafii [[Włodowice]], kapelanem przy [[Kopalnia Węgla Kamiennego Saturn|kopalni "Saturn"]] w [[Czeladź (miasto)|Czeladzi]], gdzie spędził okres [[I wojna światowa|I wojny światowej]]. Po wojnie pełnił funkcję [[proboszcz]]a w parafii [[Stradów (województwo świętokrzyskie)|Stradów]], a potem [[Sędziszów]] i [[Parafia Świętej Trójcy w Będzinie|Będzin]] (1924–1929). W 1925 został mianowany [[sędzia prosynodalny|sędzią prosynodalnym]], [[konsultor diecezjalny|konsultorem diecezjalnym]] w nowo powstałej [[archidiecezja częstochowska|diecezji częstochowskiej]].


14 sierpnia 1936 został mianowany pierwszym [[biskup pomocniczy|biskupem pomocniczym]] diecezji częstochowskiej i [[biskup tytularny|biskupem tytularnym]] [[Dionysiana|Dionysiany]]. [[Sakra|Sakrę biskupią]] otrzymał 18 października 1936 w [[Bazylika archikatedralna Świętej Rodziny w Częstochowie|bazylice katedralnej w Częstochowie]] z rąk biskupa [[Teodor Kubina|Teodora Kubiny]].
14 sierpnia 1936 został mianowany pierwszym [[biskup pomocniczy|biskupem pomocniczym]] diecezji częstochowskiej i [[biskup tytularny|biskupem tytularnym]] [[Dionysiana|Dionysiany]]. [[Sakra|Sakrę biskupią]] otrzymał 18 października 1936 w [[Bazylika archikatedralna Świętej Rodziny w Częstochowie|bazylice katedralnej w Częstochowie]] z rąk biskupa [[Teodor Kubina|Teodora Kubiny]]. W trudnych warunkach okupacyjnych został mianowany proboszczem parafii św. Barbary w Częstochowie w dniu 14 września 1942 r. Zmarł [[26 stycznia]] [[1943]]r.  


Został pochowany na [[Cmentarz św. Rocha w Częstochowie|cmentarzu św. Rocha w Częstochowie]] w grobowcu razem z matką.
Został pochowany na [[Cmentarz św. Rocha w Częstochowie|cmentarzu św. Rocha w Częstochowie]] w grobowcu razem z matką.
Według opinii starszych kapłanów był człowiekiem wielkiej kultury osobistej, miał dużo szacunku dla pracy każdego kapłana, zawsze był przejęty sprawami diecezji. Mówił piękne kazania, chociaż miał słaby głos. Pozostawił w maszynopisie zbiór kazań o Sercu Pana Jezusa, który świadczy o jego głębokiej pobożności. Przy tym był człowiekiem cichym i spokojnym. Zostawił prace drukowane:
1. Przemówienie J. E. Biskupa Sufragana Częstochowskiego ks. Antoniego Zimniaka na zakończenie Tygodnia Społecznego w Sosnowcu. W: Tydzień Społeczny w Sosnowcu. Sosnowiec 1937 s. 177—182.
2. W Chrystusie odkupienie i odrodzenie. „Czyn katolicki". R.I: 1934 s. 1—4.
''Opracował: Piotr Dudała''


[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Zimniak, Antoni]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Będzinem|Zimniak, Antoni]]

Aktualna wersja na dzień 11:33, 3 sty 2017

Zagłębiowskie Biogramy
Antoni Zimniak
Antoni Zimniak
Imię i nazwisko Antoni Zimniak
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1878
Niekłań Mały
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 1943
Częstochowa
Miejsce spoczynku Cmentarz św. Rocha w Częstochowie
Zawód ksiądz katolicki, biskup pomocniczy,

Antoni Jacek Zimniak (ur. 6 stycznia 1878 w Niekłaniu Małym, zm. 26 stycznia 1943) – polski biskup rzymskokatolicki, pierwszy biskup pomocniczy diecezji częstochowskiej w latach 19361943.

Życiorys

Antoni Zimniak był synem Jacka i Józefy z Widulińskich. Jego rodzice posiadali niewielkie gospodarstwo rolne, a ojciec pracował ponadto jako górnik. Edukację rozpoczął w Progimnazjum w Pińczowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 24 września 1905 po ukończeniu Seminarium Duchownego w Kielcach.

W 1909 objął stanowisko kapelana szpitalnego w Dąbrowie Górniczej. Następnie był wikariuszem w parafii Włodowice, kapelanem przy kopalni "Saturn" w Czeladzi, gdzie spędził okres I wojny światowej. Po wojnie pełnił funkcję proboszcza w parafii Stradów, a potem Sędziszów i Będzin (1924–1929). W 1925 został mianowany sędzią prosynodalnym, konsultorem diecezjalnym w nowo powstałej diecezji częstochowskiej.

14 sierpnia 1936 został mianowany pierwszym biskupem pomocniczym diecezji częstochowskiej i biskupem tytularnym Dionysiany. Sakrę biskupią otrzymał 18 października 1936 w bazylice katedralnej w Częstochowie z rąk biskupa Teodora Kubiny. W trudnych warunkach okupacyjnych został mianowany proboszczem parafii św. Barbary w Częstochowie w dniu 14 września 1942 r. Zmarł 26 stycznia 1943r.

Został pochowany na cmentarzu św. Rocha w Częstochowie w grobowcu razem z matką.

Według opinii starszych kapłanów był człowiekiem wielkiej kultury osobistej, miał dużo szacunku dla pracy każdego kapłana, zawsze był przejęty sprawami diecezji. Mówił piękne kazania, chociaż miał słaby głos. Pozostawił w maszynopisie zbiór kazań o Sercu Pana Jezusa, który świadczy o jego głębokiej pobożności. Przy tym był człowiekiem cichym i spokojnym. Zostawił prace drukowane:

1. Przemówienie J. E. Biskupa Sufragana Częstochowskiego ks. Antoniego Zimniaka na zakończenie Tygodnia Społecznego w Sosnowcu. W: Tydzień Społeczny w Sosnowcu. Sosnowiec 1937 s. 177—182.

2. W Chrystusie odkupienie i odrodzenie. „Czyn katolicki". R.I: 1934 s. 1—4.

Opracował: Piotr Dudała

Linki zewnętrzne