Aleksander Jachowicz: Różnice pomiędzy wersjami

Z WikiZagłębie
(Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko = Aleksander Jachowicz |pseudonim = |grafika = |opis grafiki = |podpis = |data urodzenia = 26 lutego 1928 |miejsce urodzenia...”)
 
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 2 wersji utworzonych przez jednego użytkownika)
Linia 2: Linia 2:
|imię i nazwisko = Aleksander Jachowicz
|imię i nazwisko = Aleksander Jachowicz
|pseudonim =
|pseudonim =
|grafika =
|grafika = Aleksander Jachowicz.jpg
|opis grafiki =
|opis grafiki =
|podpis =
|podpis =
Linia 17: Linia 17:
}}
}}


"Aleksander Jachowicz" - geolog, paleontolog, jeden z twórców nowoczesnej palinologii w Polsce i Europie, profesor, prorektor Uniwersytetu Śląskiego.
'''Aleksander Jachowicz''' - (ur. [[26 lutego]] [[1928]] r. w Grybowie, zm. [[15 sierpnia]] [[1989]] r.) geolog, paleontolog, jeden z twórców nowoczesnej palinologii w Polsce i Europie, profesor, prorektor Uniwersytetu Śląskiego.


  [[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Jachowicz,  Aleksander]]
==Edukacja==
W rodzinnej miejscowości chodził do szkoły powszechnej, a następnie w latach [[1942]] – [[1946]] był uczniem i laborantem w zakładzie fotograficznym. Jednocześnie kontynuował naukę na tajnych kompletach (do końca [[1944]] r.
ukończył trzy klasy gimnazjum) oraz pełnił funkcje łącznika i kuriera Tajnej Organizacji Nauczania między Okręgami Nowy Sącz i Grybów. Maturę zdał w [[1946]] r. w Liceum Humanistycznym w Grybowie, do którego uczęszczał po wyzwoleniu.
 
Od [[1946]] r. studiował w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie w [[1952]] r. uzyskał tytuł inżyniera geologa i stopień magistra nauk technicznych w zakresie geologii i poszukiwania złóż węgli.
 
==Praca==
W latach [[1949]] - [[1952]] pracował w Państwowym Instytucie Geologicznym w Krakowie w Pracowni Paleobotaniki
Karbonu. Przeniesiony następnie do Katedry Złóż Węgli, utworzonej w [[1952]] r. w Akademii Górniczo-Hutniczej, prowadził do [[1955]] r. wykłady dla studentów i ćwiczenia z geologii złóż oraz paleobotaniki.
 
W [[1955]] r. wyjechał do Czechosłowacji, gdzie przez rok był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Państwowym „Uhelny Pruzkum” w charakterze eksperta. Od listopada [[1955]] r. pracował w Instytucie Geologicznym Stacji Karpackiej w Krakowie, a następnie w Stacji Górnośląskiej IG w [[Czeladź|Czeladzi]], skąd przeniósł się do [[Sosnowiec|Sosnowca]]. Tutaj (od [[1960]] r. mieszkał w [[Sosnowiec|Sosnowcu]]), w Instytucie Geologicznym, piastował stanowisko kierownika Pracowni Sporologii Karbonu i Petrografii Węgla W [[1963]] r. otrzymał stopień doktora nauk
przyrodniczych (napisał rozprawę „''Nowe gatunki Tripartites z namurn górnośląskiego''”), a w [[1960]] r. habilitował się z palinologu stratygraficznej (na podstawie pracy „Mikroflora warstw zarębiańskich w Górach Świętokrzyskich”).
 
Tytuł docenta nadała mu rada Naukowa Instytutu Geologicznego, a w [[1975]] r. został mianowany przez Radę Państwa profesorem nadzwyczajnym nauk przyrodniczych.
 
W latach [[1970]] - [[1972]] pełnił funkcje kierownika Zakładu Badań Podstawowych i Laboratoryjnych, a następnie Oddziału Górnośląskiego IG. Prowadził głównie badania w zakresie mikropaleobotaniki i stratygrafii karbonu oraz
paleografii i geologii złóż węgli. W tych dziedzinach był wybitnym specjalistą. Brał udział w organizowaniu prac naukowych i badaniach geologicznych karbonu, m.in. na terenach Rybnickiego Okręgu Węglowego ([[1951]] – [[1952]]), Kobióra, Ćwiklic-Międzyrzecza, Gór Świętokrzyskich, Pomorza, Lubelszczyzny. Za odkrycie i udokumentowanie złóż węgla kamiennego na Lubelszczyźnie otrzymał, wspólnie z zespołem pracowników IG, Nagrodę Państwową I stopnia ([[1972]]).
 
Od [[1974]] r. współpracował z Uniwersytetem Śląskim. Był organizatorem i dyrektorem Instytutu Geologii i kierownikiem Zakładu, a następnie Katedry Paleontologii i Stratygrafii oraz dziekanem ([[1975]] - [[1981]]) utworzonego w [[Wydział Nauk o Ziemi Uniwersytetu Śląskiego w Sosnowcu|Sosnowcu Wydziału Nauk o Ziemi]]. W [[1982]] r. został mianowany prorektorem Uniwersytetu Śląskiego; funkcję tę sprawował do końca życia.
 
Działalność administracyjną i dydaktyczną prof. A. Jachowicz z powodzeniem łączył z badaniami naukowymi i popularyzacją wiedzy. Jego dorobek naukowy obejmuje 100 publikacji, w tym kilka monografii oraz kilkadziesiąt
niepublikowanych prac archiwalnych. Był uczestnikiem i referentem wielu międzynarodowych konferencji
naukowych w Holandii, Francji, Anglii, Czechach, NRF, Hiszpanii, Rosji i Chinach, organizował wspólne posiedzenia naukowe z zakresu paleontologii i palinologii oraz uczestniczył w opracowaniach wielu monografii wydawanych przez zagraniczne ośrodki naukowe. W [[1958]] r. współtworzył Międzynarodową Komisję Mikroflory Paleozoiku (CIMP), do której należał do końca życia.
 
Wykształcił specjalistyczne kadry badawcze i techniczne, pod jego kierunkiem powstawały prace doktorskie i magisterskie, recenzował przewody habilitacyjne i wnioski profesorskie.
 
==Bibliografia==
*{{Cytuj książkę | nazwisko = Śmiałek| imię = Małgorzata |nazwisko2= Studencki |imię2= Zbigniew | tytuł = [[Sosnowieckie ABC (7)|Sosnowieckie ABC, tom VII]] | data =[[2008]] | wydawca = [[Muzeum w Sosnowcu]] | miejsce =  | isbn = 978-83-89199-37-9 | strony = 31-32}}
''Tekst pochyłą czcionką''
[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Jachowicz,  Aleksander]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem|Jachowicz, Aleksander]]
[[Kategoria:Ludzie związani z Sosnowcem|Jachowicz, Aleksander]]
[[Kategoria:Pedagodzy|Jachowicz, Aleksander]]

Aktualna wersja na dzień 17:30, 8 maj 2012

Zagłębiowskie Biogramy
Aleksander Jachowicz
Imię i nazwisko Aleksander Jachowicz
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1928
Grybów
Data śmierci 15 sierpnia 1989
Miejsce spoczynku Sosnowiec
Zawód geolog, paleontolog

Aleksander Jachowicz - (ur. 26 lutego 1928 r. w Grybowie, zm. 15 sierpnia 1989 r.) geolog, paleontolog, jeden z twórców nowoczesnej palinologii w Polsce i Europie, profesor, prorektor Uniwersytetu Śląskiego.

Edukacja

W rodzinnej miejscowości chodził do szkoły powszechnej, a następnie w latach 19421946 był uczniem i laborantem w zakładzie fotograficznym. Jednocześnie kontynuował naukę na tajnych kompletach (do końca 1944 r. ukończył trzy klasy gimnazjum) oraz pełnił funkcje łącznika i kuriera Tajnej Organizacji Nauczania między Okręgami Nowy Sącz i Grybów. Maturę zdał w 1946 r. w Liceum Humanistycznym w Grybowie, do którego uczęszczał po wyzwoleniu.

Od 1946 r. studiował w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie w 1952 r. uzyskał tytuł inżyniera geologa i stopień magistra nauk technicznych w zakresie geologii i poszukiwania złóż węgli.

Praca

W latach 1949 - 1952 pracował w Państwowym Instytucie Geologicznym w Krakowie w Pracowni Paleobotaniki Karbonu. Przeniesiony następnie do Katedry Złóż Węgli, utworzonej w 1952 r. w Akademii Górniczo-Hutniczej, prowadził do 1955 r. wykłady dla studentów i ćwiczenia z geologii złóż oraz paleobotaniki.

W 1955 r. wyjechał do Czechosłowacji, gdzie przez rok był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Państwowym „Uhelny Pruzkum” w charakterze eksperta. Od listopada 1955 r. pracował w Instytucie Geologicznym Stacji Karpackiej w Krakowie, a następnie w Stacji Górnośląskiej IG w Czeladzi, skąd przeniósł się do Sosnowca. Tutaj (od 1960 r. mieszkał w Sosnowcu), w Instytucie Geologicznym, piastował stanowisko kierownika Pracowni Sporologii Karbonu i Petrografii Węgla W 1963 r. otrzymał stopień doktora nauk przyrodniczych (napisał rozprawę „Nowe gatunki Tripartites z namurn górnośląskiego”), a w 1960 r. habilitował się z palinologu stratygraficznej (na podstawie pracy „Mikroflora warstw zarębiańskich w Górach Świętokrzyskich”).

Tytuł docenta nadała mu rada Naukowa Instytutu Geologicznego, a w 1975 r. został mianowany przez Radę Państwa profesorem nadzwyczajnym nauk przyrodniczych.

W latach 1970 - 1972 pełnił funkcje kierownika Zakładu Badań Podstawowych i Laboratoryjnych, a następnie Oddziału Górnośląskiego IG. Prowadził głównie badania w zakresie mikropaleobotaniki i stratygrafii karbonu oraz paleografii i geologii złóż węgli. W tych dziedzinach był wybitnym specjalistą. Brał udział w organizowaniu prac naukowych i badaniach geologicznych karbonu, m.in. na terenach Rybnickiego Okręgu Węglowego (19511952), Kobióra, Ćwiklic-Międzyrzecza, Gór Świętokrzyskich, Pomorza, Lubelszczyzny. Za odkrycie i udokumentowanie złóż węgla kamiennego na Lubelszczyźnie otrzymał, wspólnie z zespołem pracowników IG, Nagrodę Państwową I stopnia (1972).

Od 1974 r. współpracował z Uniwersytetem Śląskim. Był organizatorem i dyrektorem Instytutu Geologii i kierownikiem Zakładu, a następnie Katedry Paleontologii i Stratygrafii oraz dziekanem (1975 - 1981) utworzonego w Sosnowcu Wydziału Nauk o Ziemi. W 1982 r. został mianowany prorektorem Uniwersytetu Śląskiego; funkcję tę sprawował do końca życia.

Działalność administracyjną i dydaktyczną prof. A. Jachowicz z powodzeniem łączył z badaniami naukowymi i popularyzacją wiedzy. Jego dorobek naukowy obejmuje 100 publikacji, w tym kilka monografii oraz kilkadziesiąt niepublikowanych prac archiwalnych. Był uczestnikiem i referentem wielu międzynarodowych konferencji naukowych w Holandii, Francji, Anglii, Czechach, NRF, Hiszpanii, Rosji i Chinach, organizował wspólne posiedzenia naukowe z zakresu paleontologii i palinologii oraz uczestniczył w opracowaniach wielu monografii wydawanych przez zagraniczne ośrodki naukowe. W 1958 r. współtworzył Międzynarodową Komisję Mikroflory Paleozoiku (CIMP), do której należał do końca życia.

Wykształcił specjalistyczne kadry badawcze i techniczne, pod jego kierunkiem powstawały prace doktorskie i magisterskie, recenzował przewody habilitacyjne i wnioski profesorskie.

Bibliografia

Tekst pochyłą czcionką