Stefan Nowocień: Różnice pomiędzy wersjami

Z WikiZagłębie
(Utworzył nową stronę „{{Biogram infobox |imię i nazwisko = Stefan Nowocień |pseudonim = Sztygar, Prawdzic, Stefan I |grafika = |opis grafiki = |podpis = |data urodzenia = 2 grudnia [[1...”)
 
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 6 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 2: Linia 2:
|imię i nazwisko = Stefan Nowocień
|imię i nazwisko = Stefan Nowocień
|pseudonim = Sztygar, Prawdzic, Stefan I
|pseudonim = Sztygar, Prawdzic, Stefan I
|grafika =
|grafika = Stefan Nowocień.jpg
|opis grafiki =
|opis grafiki =
|podpis =
|podpis =
Linia 8: Linia 8:
|miejsce urodzenia = [[Sosnowiec]]
|miejsce urodzenia = [[Sosnowiec]]
|imię przy narodzeniu =
|imię przy narodzeniu =
|data śmierci = [[13 grudnia]] [[1943]]
|data śmierci = [[22 września]] [[1944]]
|miejsce śmierci = Tychy
|miejsce śmierci = Tychy
|przyczyna śmierci = egzekucja przez powieszenie
|przyczyna śmierci = egzekucja przez powieszenie
|miejsce spoczynku =  
|miejsce spoczynku =  
|zawód =  
|zawód =  
|odznaczenia =
|odznaczenia = Krzyż Virtuti Militari, dwukrotnie Krzyż Walecznych
|www =
|www =
}}
}}


'''Stefan Nowocień''' - działacz konspiracyjny.
'''Stefan Nowocień''' - (ur. [[2 grudnia]] [[1899]] r. w [[Sosnowiec|Sosnowcu]], zm. [[22 września]] [[1944]] r. w Tychach)  działacz konspiracyjny.
 
==Rodzina==
Był synem Michała, kowala i Joanny z d. Dydyńskiej, miał dwoje dzieci, Kamelię i Leszka.
 
==Edukacja==
Do szkoły podstawowej uczęszczał w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] – [[Sielec (Sosnowiec)|Sielcu]].
 
==Okres I wojny światowej==
Po wybuchu I wojny światowej pracował wraz z ojcem w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów).
Od [[1916]] r. przebywał w Stępowicach (po w. pińczowski) w rodzinnej miejscowości rodziców.
 
Tutaj działał społecznie w założonym przez siebie kółku oświatowym dla dzieci wiejskich. W ostatnich
dniach wojny uczestniczył w rozbrajaniu żołnierzy austriackich stacjonujących w Stępowicach.
 
==Okres międzywojenny==
Po odzyskaniu niepodległości wstąpił, jako ochotnik, do Wojska Polskiego. Podczas służby wojskowej ukończył szkołę podoficerską i zdał maturę. Do [[1925]] r. służył, w stopniu wachmistrza, w oddziale żandarmerii w Kielcach. Po powrocie do [[Sosnowiec|Sosnowca]], jeszcze w [[1925]] r. podjął pracę w [[fabryce włókienniczej Schona]] na [[Środulka (Sosnowiec)|Środulce]], w charakterze urzędnika.
 
Po niedługim czasie powierzono mu stanowisko zastępcy kierownika Wydziału Ekspedycji, a następnie kierownika Wydziału Administracyjno-Gospodarczego.
Jednocześnie realizował się w działalności społecznej i kulturalno-ośw iatowej.
 
Należał do organizacji wojskowych- był m.in. członkiem Okręgowego i Powiatowego Zarządu Związku Podoficerów Rezerwy w [[Zagłębie Dąbrowskie|Zagłębiu Dąbrowskim]]. W latach 30. XX wieku wchodził w skład [[Rada Miejska w Sosnowcu|Rady Miejskiej Sosnowca]].
 
==Okres II wojny światowej==
Podczas okupacji hitlerowskiej aktywnie działał w konspiracji. Należał do współorganizatorów Związku Walki Zbrojnej (ZWZ) w Zagłębiu. Od wiosny [[1940]] r. wspólnie z [[Franciszkiem Hamankiewiczem]] stał na czele placówki
Związku Odwetu (zbrojne ramię ZWZ) w [[Sosnowiec|Sosnowcu]] i jednocześnie zastępował komendanta ZO w [[Zagłębie Dąbrowskie|Zagłębiu Dąbrowskim]], [[Wacława Stacherskiego]].
 
W lecie [[1942]] r. został mianowany zastępcą komendanta ZO na okręg śląski, a w kwietniu [[1943]] r. komendantem sosnowieckiego Inspektoratu Armii Krajowej.
 
Powierzone mu zadanie odtworzenia Komendy Inspektoratu i nawiązania łączności z terenowymi obwodami udało mu się w pełni zrealizować.
 
==Śmierć==
[[13 grudnia]] [[1943]] r. został aresztowany i przez Gestapo i osadzony w celi siedziby „Kripo” w [[Sosnowiec|Sosnowcu]]. Po wstępnym przesłuchaniu przewieziono go do więzienia w Mysłowicach gdzie podczas śledztwa poddawany był wymyślnym torturom. Sąd Doraźny skazał go na karę śmierci. Wyrok wykonano [[22 września]] [[1944]] r. - został powieszony w publicznej egzekucji w Tychach, razem z czterema innymi członkami ruchu oporu.
 
Aresztowana z nim żona Stanisława z d. Klich, pseud. „Marta” zażyła truciznę i zmarła [[14 grudnia]] [[1943]] r.
 
==Odznaczenia==
Komenda Główna ZWZ mianowała go podporucznikiem. Za aktywną działalność w konspiracyjnych strukturach Polskiego Państwa Podziemnego otrzymał najwyższe odznaczenie, Krzyż Vututi Militari i dwukrotnie Krzyż
Walecznych.
 
==Bibliografia==
* {{Cytuj książkę  | nazwisko = Śmiałek| imię = Małgorzata |nazwisko2= |imię2= | tytuł = [[Sosnowieckie ABC (5)|Sosnowieckie ABC, tom V]] | data =[[2006]] | wydawca = [[Muzeum w Sosnowcu]] | miejsce =  | isbn = 978-83-89199-37-9 | strony = 39-40}}


[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Nowocień, Stefan]]
[[Kategoria:Zagłębiowskie Biogramy|Nowocień, Stefan]]

Aktualna wersja na dzień 11:52, 31 maj 2012

Zagłębiowskie Biogramy
Stefan Nowocień
Imię i nazwisko Stefan Nowocień
Data i miejsce urodzenia 2 grudnia 1899
Sosnowiec
Data i miejsce śmierci 22 września 1944
Tychy
Przyczyna śmierci egzekucja przez powieszenie
Odznaczenia
Krzyż Virtuti Militari, dwukrotnie Krzyż Walecznych

Stefan Nowocień - (ur. 2 grudnia 1899 r. w Sosnowcu, zm. 22 września 1944 r. w Tychach) działacz konspiracyjny.

Rodzina

Był synem Michała, kowala i Joanny z d. Dydyńskiej, miał dwoje dzieci, Kamelię i Leszka.

Edukacja

Do szkoły podstawowej uczęszczał w SosnowcuSielcu.

Okres I wojny światowej

Po wybuchu I wojny światowej pracował wraz z ojcem w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów). Od 1916 r. przebywał w Stępowicach (po w. pińczowski) w rodzinnej miejscowości rodziców.

Tutaj działał społecznie w założonym przez siebie kółku oświatowym dla dzieci wiejskich. W ostatnich dniach wojny uczestniczył w rozbrajaniu żołnierzy austriackich stacjonujących w Stępowicach.

Okres międzywojenny

Po odzyskaniu niepodległości wstąpił, jako ochotnik, do Wojska Polskiego. Podczas służby wojskowej ukończył szkołę podoficerską i zdał maturę. Do 1925 r. służył, w stopniu wachmistrza, w oddziale żandarmerii w Kielcach. Po powrocie do Sosnowca, jeszcze w 1925 r. podjął pracę w fabryce włókienniczej Schona na Środulce, w charakterze urzędnika.

Po niedługim czasie powierzono mu stanowisko zastępcy kierownika Wydziału Ekspedycji, a następnie kierownika Wydziału Administracyjno-Gospodarczego. Jednocześnie realizował się w działalności społecznej i kulturalno-ośw iatowej.

Należał do organizacji wojskowych- był m.in. członkiem Okręgowego i Powiatowego Zarządu Związku Podoficerów Rezerwy w Zagłębiu Dąbrowskim. W latach 30. XX wieku wchodził w skład Rady Miejskiej Sosnowca.

Okres II wojny światowej

Podczas okupacji hitlerowskiej aktywnie działał w konspiracji. Należał do współorganizatorów Związku Walki Zbrojnej (ZWZ) w Zagłębiu. Od wiosny 1940 r. wspólnie z Franciszkiem Hamankiewiczem stał na czele placówki Związku Odwetu (zbrojne ramię ZWZ) w Sosnowcu i jednocześnie zastępował komendanta ZO w Zagłębiu Dąbrowskim, Wacława Stacherskiego.

W lecie 1942 r. został mianowany zastępcą komendanta ZO na okręg śląski, a w kwietniu 1943 r. komendantem sosnowieckiego Inspektoratu Armii Krajowej.

Powierzone mu zadanie odtworzenia Komendy Inspektoratu i nawiązania łączności z terenowymi obwodami udało mu się w pełni zrealizować.

Śmierć

13 grudnia 1943 r. został aresztowany i przez Gestapo i osadzony w celi siedziby „Kripo” w Sosnowcu. Po wstępnym przesłuchaniu przewieziono go do więzienia w Mysłowicach gdzie podczas śledztwa poddawany był wymyślnym torturom. Sąd Doraźny skazał go na karę śmierci. Wyrok wykonano 22 września 1944 r. - został powieszony w publicznej egzekucji w Tychach, razem z czterema innymi członkami ruchu oporu.

Aresztowana z nim żona Stanisława z d. Klich, pseud. „Marta” zażyła truciznę i zmarła 14 grudnia 1943 r.

Odznaczenia

Komenda Główna ZWZ mianowała go podporucznikiem. Za aktywną działalność w konspiracyjnych strukturach Polskiego Państwa Podziemnego otrzymał najwyższe odznaczenie, Krzyż Vututi Militari i dwukrotnie Krzyż Walecznych.

Bibliografia