Lichtuga Stefek

Z WikiZagłębie
(Różnice między wersjami)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Germadon (dyskusja<pipe-separator>edycje)
Germadon (dyskusja<pipe-separator>edycje)
 
Linia 2: Linia 2:
  
 
==Historia==
 
==Historia==
Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton.  W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Stefek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze '''KM 1'''. Miny mieściły się w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie (łącznie 120 min). Załoga 7-8 marynarzy, którzy byli zaokrętowani na niej tylko na czas ćwiczeń. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. Ze względu na brak napędu w postaci silnika podczas ćwiczeń w stawianiu min jednostka była przemieszczana przez holownik. Po wprowadzeniu do służby stawiacza min "Gryf" jej rola została ograniczona do funkcji magazynowej. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.
+
Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga zbudowana została około [[1920]] roku jako „Universum” (dane rejestrowe: 412 BRT, 392 NRT, 650 t).  W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. Hamburg przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Stefek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze '''KM 1'''. Miny mieściły się w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie (łącznie 120 min). Załoga 7-8 marynarzy, którzy byli zaokrętowani na niej tylko na czas ćwiczeń. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. Ze względu na brak napędu w postaci silnika podczas ćwiczeń w stawianiu min jednostka była przemieszczana przez holownik. Po wprowadzeniu do służby stawiacza min "Gryf" jej rola została ograniczona do funkcji magazynowej. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.
 +
# BRT (tona rejestrowa brutto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej brutto statku
 +
# NRT (tona rejestrowa netto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej netto statku
  
 
==Bibliografia==
 
==Bibliografia==
Linia 8: Linia 10:
 
* Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.
 
* Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.
 
* [http://www.dws-xip.pl/wojna/bron/polska/p199.html Krypa minowa KM 1]
 
* [http://www.dws-xip.pl/wojna/bron/polska/p199.html Krypa minowa KM 1]
 +
* [http://oceania.pbworks.com/w/page/8467837/pl20 Lichtugi i szalandy]
 +
 
[[Gerard Kulej|Germadon]]
 
[[Gerard Kulej|Germadon]]
 
[[Kategoria:Flota|Lichtuga Stefek]]
 
[[Kategoria:Flota|Lichtuga Stefek]]

Aktualna wersja na dzień 14:04, 3 sie 2019

Lichtuga „Stefek” – niewielki statek morski z okresu międzywojennego należący do ‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”, które zostało założone przez zakłady przemysłowe Zagłębia Dąbrowskiego.

Historia

Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga zbudowana została około 1920 roku jako „Universum” (dane rejestrowe: 412 BRT, 392 NRT, 650 t). W listopadzie 1926 roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. Hamburg przez polskie Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Stefek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji ‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk” w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze KM 1. Miny mieściły się w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie (łącznie 120 min). Załoga 7-8 marynarzy, którzy byli zaokrętowani na niej tylko na czas ćwiczeń. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. Ze względu na brak napędu w postaci silnika podczas ćwiczeń w stawianiu min jednostka była przemieszczana przez holownik. Po wprowadzeniu do służby stawiacza min "Gryf" jej rola została ograniczona do funkcji magazynowej. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.

  1. BRT (tona rejestrowa brutto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej brutto statku
  2. NRT (tona rejestrowa netto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej netto statku

Bibliografia

Germadon

Nawigacja
Poznajemy Zagłębie Dąbrowskie
  • Projekt realizuje
  • Herb Zagłębia Dąbrowskiego