Lichtuga Franek

Z WikiZagłębie

Lichtuga „Franek” – niewielki statek morski z okresu międzywojennego należący do ‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”, które zostało założone przez zakłady przemysłowe Zagłębia Dąbrowskiego o wyporności 650 t.

Historia

Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około 1920 roku jako „Post” (dane rejestrowe: 400 BRT, 382 NRT, 650 t). W listopadzie 1926 roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. Hamburg przez polskie Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Franek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji ‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk” w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni przemianowana została na krypę krypę paliwową (ropową) o numerze KR 5.

  1. BRT (tona rejestrowa brutto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej brutto statku
  2. NRT (tona rejestrowa netto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej netto statku

Bibliografia

Germadon

  1. BRT (tona rejestrowa brutto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej brutto statku
  2. NRT (tona rejestrowa netto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej netto statku