Lichtuga Antek: Różnice pomiędzy wersjami

Z WikiZagłębie
(Utworzył nową stronę „'''Lichtuga „Antek”''' – niewielki statek morski z okresu międzywojennego należący do [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa „Żegluga<ellipsis>”)
 
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 6 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 2: Linia 2:


==Historia==
==Historia==
Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga „Antek” wybudowana została około [[1920]] roku jako jednostka o nośności siedemset ton.  W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji Towarzystwa lichtuga została sprzedana.
Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około [[1920]] roku jako „Kobold” (dane rejestrowe: 396 BRT, 370 NRT, 650 t).  W listopadzie [[1926]] roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. Hamburg przez polskie [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji [[Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” |‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”]] w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze '''KM 2'''. Miny mieściły się w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie (łącznie 120 min). Załoga 7-8 marynarzy, którzy byli zaokrętowani na niej tylko na czas ćwiczeń. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. Ze względu na brak napędu w postaci silnika podczas ćwiczeń w stawianiu min jednostka była przemieszczana przez holownik. Po wprowadzeniu do służby stawiacza min "Gryf" jej rola została ograniczona do funkcji magazynowej. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.
 
# BRT (tona rejestrowa brutto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej brutto statku
# NRT (tona rejestrowa netto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej netto statku


==Bibliografia==
==Bibliografia==
* Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.
* Miciński J.: Trzy awarie. Gdańsk 1967.
* Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.
* Górniczy Śląsk pod Polską banderą. Zabrze 1983, s. 23.
* [http://www.dws-xip.pl/wojna/bron/polska/p200.html Krypa minowa KM 2]
* [http://oceania.pbworks.com/w/page/8467837/pl20 Lichtugi i szalandy]


[[Gerard Kulej|Germadon]]
[[Gerard Kulej|Germadon]]
[[Kategoria:Flota|Lichtuga Antek]]
[[Kategoria:Flota|Lichtuga Antek]]

Aktualna wersja na dzień 12:16, 3 sie 2019

Lichtuga „Antek” – niewielki statek morski z okresu międzywojennego należący do ‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk”, które zostało założone przez zakłady przemysłowe Zagłębia Dąbrowskiego.

Historia

Ogólnie lichtuga jest to kilkusettonowa, pełnopokładowa, barka rzeczna przystosowana do żeglugi morskiej dzięki wysokim burtom. Przeważnie bez napędu w związku z czym pływała w zestawie z holownikiem. Lichtugi morskie posiadały proste, dwumasztowe ożaglowanie skośne traktowane jako napęd uzupełniający i awaryjny. Ze względu na kształt kadłuba słabo pływały pod żaglami. Lichtuga wybudowana została około 1920 roku jako „Kobold” (dane rejestrowe: 396 BRT, 370 NRT, 650 t). W listopadzie 1926 roku została zakupiona od Bugsier, Reeder- und Bergungs AG. Hamburg przez polskie Towarzystwo „ Żegluga Wisła-Bałtyk” w Tczewie, gdzie otrzymała nazwę „Antek”. Używana była do przewożenia węgla pochodzącego z kopalń Zagłębia Dąbrowskiego poprzez port w Tczewie do zagranicznych portów nadbałtyckich (głównie skandynawskich). Po likwidacji ‎ Towarzystwa „Żegluga Wisła-Bałtyk” w 1929 lichtuga została kupiona przez Marynarkę Wojenną RP i w 1930 roku po adaptacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Gdyni wg. projektu Aleksandra Potyrały przemianowana została na krypę minową o numerze KM 2. Miny mieściły się w ładowni i na międzypokładzie po sześć torów minowych ułożonych obok siebie (łącznie 120 min). Załoga 7-8 marynarzy, którzy byli zaokrętowani na niej tylko na czas ćwiczeń. Krypa była wyposażona w karabiny maszynowe. Ze względu na brak napędu w postaci silnika podczas ćwiczeń w stawianiu min jednostka była przemieszczana przez holownik. Po wprowadzeniu do służby stawiacza min "Gryf" jej rola została ograniczona do funkcji magazynowej. W dniu 30 sierpnia 1939 roku krypa została przeholowana na pozycję znajdującą się 2,5 mili morskiej na północny zachód od Jastarni i obsadzona załogą.

  1. BRT (tona rejestrowa brutto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej brutto statku
  2. NRT (tona rejestrowa netto) – dawna międzynarodowa jednostka pojemności rejestrowej netto statku

Bibliografia

Germadon